Zondag 6 mei stond deze trail op het programma, hij paste wel in het schema voor de Slachte marathon, verder had ik gehoord dat het een hele mooie trail was op eigen bodem.

We wilden beide er op tijd zijn zodat je op je gemak het startnr. op kan halen omkleden en je ritueeltjes kan uitvoeren. Het centrum waar we starten loopt snel vol, ook de kleedruimtes, dat was het gevolg dat het lekker regende, heel Nederland droog behalve uiterste van Zuid Limburg daar goot het lekker uit de lucht.

Ja glibberen en glijden verkeerde schoenen resulteerde in een valpartij, met kont in de blubber, dat was gelukkig zacht en had niks maar heb afdalingen gedaan waarvan ik dacht als ik nu val dan ………. Volgende keer dus juiste schoenen kiezen!!!

 

 

 

Zondag 29-04-2012 de bollenstreekloop gelopen, een spontane loop via twitter georganiseerd door Marcel Mol.

Marcel had ons uitgenodigd op de camping waar hij in zijn vrije /vakantie zijn tijd verblijft, om 10:00 uur verzamelen bij de caravan van Marcel, hij had een goede beschrijving gemaakt en ook een plaatje erbij hoe je bij zijn stek moest komen.

Kwam daar aan en de meeste lopers waren al gearriveerd, het wachten was op nog 2 lopers en dan konden we gaan, iedereen mopperde al over het weer wind regen het leek wel herfst volgens de meeste lopers, de 2 laatsten waren gearriveerd even omkleden en daar gingen we.

Gelukkig werd Martin niet te lang gegeseld door dit stukje strand, al lopende waren we lekker op weg in een tempo net onder de 6 min, iedereen moest mee kunnen komen, we kwamen op een punt waar we een fotootje maakten zodat we echt konden laten zien dat we er waren geweest, er was in dit weekend ook een bollenwandeltocht georganiseerd maar er waren ook veel mensen die dit met de auto wilden doen, het leek de A10 op maandagochtend wel, afijn de meeste auto’s hielden goed rekening met ons, na ongeveer 8 km zou de groep in tweeën splitsen,  op een gegeven moment raakten de garmins van slag, niemand wist de weg meer. Gek ?? nee want we waren zo aan het kletsen dat er niet goed opgelet werd voor een afslag, dus moest de groep van 20 km weer terug, een bonus rondje zullen we maar zeggen.

Onderweg kwamen we nog een onwillige wielrenner tegen die onnodig liep te mopperen om niets, er gebeurde niets alleen een loper van ons kon niet zo goed kiezen welke kant en hij moest bijna stoppen,   en mopperen die vent wat een chagrijn. We liepen verder kwebbelend weg, en we wisselen elkaar een beetje af en iedereen heeft wel even met elkaar gelopen, dan gaat lopen makkelijk en fijn, de tijd en afstanden gaan dan zomaar voorbij, zo heeft Jan Knippenberg het ooit bedoeld dacht ik nog.

Had zelf een week van 115 km achter de rug en gisteren zwaar gelopen, had nog iets van zou ik het nou wel doen die 20 maar de benen waren weer goed hersteld en liep lekker, wind of geen wind, hoewel op het eind werd er steeds harder gelopen, ook bij tegenwind zag ik rondjes van 5:20 voorbijgaan, bij mij ging het maar moest niet onder de 5 min komen dan was het niet meer lekker geweest.

Het was een mooie loop en goed verzorgd, leuk om dit te doen, andere omgeving andere mensen een ander gesprek en je loopt zomaar een stuk weg, geslaagd en hoop weer op zo’n loopje volgend jaar.

Marcel Bedankt!!!

 

Zaterdag hebben Ineke, Ruud en ondergetekende een start gemaakt om te trainen voor de slachtemarathon.

De eerste looptrain /afspraak bij Ruud gemaakt, Ruud heeft altijd zijn vaste rondjes en je kunt hier de klok op gelijk zetten dat je op de gezette afstand of tijd uit komt.  We lopen direct Alkmaar uit en richting de loterijpolder, dit is een polderlandschap wat tussen Alkmaar en Bergen in ligt, eerst komen we nog veel fietsers tegen die aan de toertocht “de ronde van Noord Holland” rijden maar wij slaan na een paar honderd meter een mooi slingerweggetje in ( de groene weg), we denken dat het rustig is maar er rijden nog al wat auto’s van en naar Bergense Honkbal en voetbalclub velden.

Het weer is zwaar bewolkt en de regen dreigt te vallen, en dit gebeurt dan ook, eerst een rustig miezertje dit is niet erg en we hebben het er nog over als dit zo bij de marathon gebeurt zal dit nog prettig zijn, lekker temperatuurtje in juni en dan een klein miezertje voor de afkoeling.

We lopen al babbelend door en gaan zo richting ’t Woud, een leuke uitspanning waar je een lekker bakkie kan drinken als je lekker door het duin hebt gewandeld. De regen is wat heviger geworden en we slaan af om het duin in te gaan, eerst is het een bosgebied waarna het overgaat in het duin, mooier landschap bestaat haast niet, het is een oer landschap.

Er wordt besproken of we het pad inslaan wat langs het huis van Herman Gorter loopt ( het verbrande pan pad ), we besluiten om door te gaan naar Bergen aan Zee, eerst een steil klimmetje en dan rollend naar beneden, we lopen in series van 20 min en dan 2 wandelpauze, merk dat ik beter in m’n conditie ben dan mijn medelopers en vraag zo om ze een cijfer te geven, dit is voor mij een seintje om er niet te hard aan te trekken en de ander een beetje proberen af te stoppen. Ruud kwam met een 6+ Ineke had eerder een 5+ of 6- dus maakten we de rustpauze een min langer en de loop naar 19 min.

Bij Bergen aan zee aangekomen draaien we het dorpje in, er zijn hier en daar toch nog toeristen die het belabberde weer trotseren, wij lopen door en het regent ook maar door, net voor dat we het bos weer in draaien nemen we weer rustpauze, lekker uit de wind, dat moet ook want dit paadje heeft een behoorlijk klimmetje, uitgerust beginnen we hier aan en wat we omhoog gaan lopen we ook zo makkelijk weer naar beneden, Ruud is nu warm, net een oude stoomtrein, komt langzaam op gang maar als hij dan op stoom is dan blijft hij gaan, hij gaat iets vooruit lopen, we manen hem terug met de vraag of hij bij zijn vrienden gaat lopen…. We lopen met z’n drietjes langs de Franschman, draaien de Eeuwige laan op en vergapen ons aan de miljoenen villa’s hier staan huizen die niet onder de 1,2 miljoen komen.  We lopen weer richting Alkmaar en het loopt al ras lekkerder, het geeft de burger weer moed als je de stal weer ruikt, we halen net de volle 7x 20 min niet, de laatste is 13 minuten, vraag nog of we hem even volmaken? Maar nee het is genoeg, dat dacht ik ook na deze drijfnatte loop.

Thuis bij Ruud aangekomen trekken we in de garage onze drijfnatte kleding uit en worden door Marianne getrakteerd op een heerlijk zelf gebakken cake met koffie, dat laten we ons heerlijk smaken.

Vrijdagavond de full moon trail gelopen met Jan Roos allias Johannes de loper.

Ik las er over op twitter en facebook en het was hier in de buurt en wilde eigenlijk gelijk mee, was die week ervoor flink ziek geweest dus het hing er nog een beetje om of ik wel mee zou gaan, ik liet het in het midden. Jan had een mooie route uitgezocht samen met Rinus van der Wal, ze hebben hem samen een keer in de avond gelopen om zo zeker te zijn dat we niet het verkeerde pad zouden nemen.

De avond voor de JKM was hierbij een mooie gedachte, Jan Knippenberg en Ron Teunisse hebben hier samen veel gelopen, het was hun duin en zeker bij nacht en ontij hebben zij hier gelopen, bij ontij bood het duin bescherming, Ron heeft hier een mooi gedicht over geschreven.

We verzamelden bij een parkeerplaats tussen Castricum en Egmond, 8 man en 1 vrouw Paula Ijzerman , sommige konden elkaar al en wie niet stelde zich aan elkaar voor, na nog een kaartje te hebben gekocht voor het duin gingen we van start.

Liep samen met Marcel Mol de 1^e paar km op kop, de afspraak was om rond de 6 min de km te lopen, de eerste tempo’s gingen dan ook zo, Jan die vlak achter ons liep gaf aan hoe we moesten, het was nog licht en de paden nog goed zichtbaar, al pratend kwamen we zo richting strand, en de eerste lampjes gingen al aan.

Ik zag een mooie grote duintop op het netvlies verschijnen, een flink puist   met veel rul zand, die is van mij dacht ik, maar anderen dachten er ook zo over dus was het even aanzetten was toch als eerste boven, lettend op techniek klom ik zo naar boven, dalen is niet mijn sterkste punt dus liet ik voor wat het was, op strand aangekomen even groeperen en dan weer verder.

Het strand was zwaar, het zand zoog aan je voeten vast, hier heb je een aparte looptechniek voor nodig, heb dit nog in m’n vroege dagen geleerd van Cees Munster, die techniek pas ik nog steeds toe evenals het duin oplopen, we gingen richting Castricum, ik zag de lichtjes van de strandtenten al, het was weer een herinnering aan de dutch coast trail toen zag ik diezelfde lichtjes en die kwamen na 43 km maar niet dichterbij, nu ging dit vrij rap, ik ben brildragend en kan m’n kleine cijfertjes van m’n Garmin niet goed lezen maar wel de km tijd die opspringt en zag dat we toch in een tempo van 5:30 liepen.

Op de opgang van Castricum herinnerde Jan me even fijntjes aan die bewuste nacht, wat was ik toen moe, was blij dat ik Jan zag met zijn uitstalling van allerlei lekkers, zelfs bier was aanwezig. We gingen het pad op waar ook de ½ van Egmond overging, die heuveltjes kan ik daar wel dromen, we gingen sneller en sneller ondanks het flink donker was en den maan achter de wolken zat, het moet een apart gezicht zijn geweest 9 van die lichtjes zo door het duin struinend, de gedachten gingen even naar Jan Knippenberg, die zal wel gedacht hebben: moet je ze nu zien gaan daar met hun lampjes en GPS horloges, dat was niks voor hem, toch was hij wel iemand van alles uitproberen tot zelfs zijn eigen schoenen te prepareren.

Jan had door dat het iets te snel ging voor sommige lopers en ging voorop lopen, met z’n tweeën voorop liepen we het laatste stuk door het duin, was blij dat Jan zo goed de weg wist want anders hadden we geheid een keer verkeerd gelopen, ook niet erg want als er een verhard pad zou komen zou ik het wel weliswaar weer terug vinden maar dan met een flinke omweg.

Thuisgekomen trek bij de deur m’n schoentjes uit, zie wat een zand en bagger er aan vast zit, waar heeft Jan ons doorheen geleid ??, het gaf aan hoe het strand en parcours erbij lag, zwaar erg zwaar, heb waardering voor de mannen en vrouwen die het gelopen hebben, uitgelopen of niet ik heb respect voor deze lopers/sters.

1000 km

Weer maar eens wat van mij laten horen, heb niet veel geschreven de laatste tijd dus de vingers maar weer eens over het toetsenbord laten wandelen.

De eerste 3 maanden voorbij en meer dan 1000 km gelopen, er zijn mensen die dit nog niet eens met de auto halen.

Ik heb dit lopend afgelegd in trainingen wedstrijdjes en lopend naar het werk wat tegenwoordig bekend staat als hardloopforensen.

Tot nu toe gaat het me makkelijk af, dit komt vooral omdat ik het met plezier doe en m’n eigen weg zoek, probeer te genieten, soms even sparren met loopmaatjes kijken hoe je er voor staat, zeker het trainen op de baan is altijd een welkome afwisseling van lange duurtraining of de weg naar je werk toe. Het laatste wissel ik wel vaak af door toch andere routes te nemen,   ongewild kijk je toch naar je klokje en ziet dan je tijden, dat zou dan nijgen naar sneller te gaan lopen maar ik wil juist lekkerder en ontspannen lopen.

Het voornaamste is dat ik mezelf geen zware doelen stel qua tijden, ik hoef zo nodig een hele marathon binnen een bepaalde tijd doen, als ik start dan loop ik op gevoel, zie alleen maar de km tijden opspringen en denk dan héé dat valt mee of tegen en maak er op mijn manier dan het beste van.

Beetje raar toch, elke loper wil toch sneller en beter? Ja dat is zo, maar ik benader het op een andere manier, ik wil makkelijker lopen , ik wil het niet voelen dat ik loop, het moet vanzelf gaan als een 2^e natuur, als er dan een goeie tijd in zit dat is mooi meegenomen.  Heb ik dan geen tijd in m’n hoofd voor een bepaalde wedstrijd? Ja natuurlijk spookt er wel wat door m’n koppie maar probeer het er uit te zetten en gewoon maar te gaan lopen.

Kapot gaan voor de finish ? mij niet gezien, de laatste km en zie toevallig dat ik ergens onder kan zitten wil ik nog wel even aanzetten of net even die ene loper /ster in halen die de hele tijd voor je zit laat ik me nog wel toe verleiden, maar kom zeker niet kapot over de finish, zie dit ook altijd in mijn herstel hartslag, zeker 40 slagen minder in 1 min na stoppen van de loop, dan ben ik tevreden.

Doelen? Ja wil nog een paar marathons lopen en wat wedstrijdjes die zo toevallig uitkomen. Zo loop ik de slachtemarathon en de New York marathon, de laatste loop ik voor KIKA, voor het goede doel, geboren uit alsmaar die vraag van mensen die niet lopen “heb je ook New York gelopen”   New York is een dure om te lopen, maar omdat ik dit kan verenigen om geld in te zamelen  voor het goede doel heb besloten om deze ook maar eens te lopen.

Wat ik verder nog wel eens wil doen is om met een aantal lopers een paar dagen Schotland of Ierland te bezoeken en om daar te lopen, dat moet een geweldige ervaring zijn, er zijn wel wat georganiseerde reizen en lopen in Schotland heb ik al gezien, daar ga je met een groep van 10 / 15 personen met een gidsloper door het land heen van hotel naar hotel, lijkt mij geweldig.

Het zijn nog toekomstplannen maar het zou ook zomaar eens kunnen gebeuren dat je zomaar een paar mensen ontmoet die dat ook willen, het idee is al geboren maar moet nog even uitgevoerd worden.

Zo begin je je verhaal met de afstand die je gelopen hebt in 3 maanden en zo beland je zomaar in een ander idee, zo moet lopen gaan vind ik.

Gr Ton

 

 

 

Het was vandaag mooi weer niet te koud ook niet te warm, het zonnetje erbij en een licht briesje, vanuit het huis van mijn vriendin is het 100 meter lopen naar de baan, kom wat bekenden tegen en maak al snel met iedereen een praatje, meeste die me een tijdje niet gezien hebben zeggen dat ik er goed getraind uit zie, ik bloos er een beetje van maar toch zit er een kern van waarheid in, ik loop meer dan ik ooit gedaan heb, het gaat ook een beetje vanzelf, voel me goed en het gaat me makkelijk af.

Stel mezelf geen tijdsdoelen meer, ga van start en loop in een tempo waarvan ik denk zo kan ik die afstand volhouden, niet meer niet anders, laat me niet opvreten door mijn Garmin maar zie zo nu en dan de tussentijden opspringen en denk dan nou gaat lekker. Hartslag?? Ik doe er niet aan, ik ga gewoon lekker lopen, en vallen de tussentijden tegen zo what ?? gewoon lekker blijven lopen en genieten, een trainer heeft me ooit hierop gewezen, als het niet gaat ga dan maar genieten van je loop en je omgeving.

Een tijdje geleden twitterde Martin van Noort iets over de dijk overlopen, hij bedoelde dus de afsluitdijk, nu had ik in het verleden de dijk al een paar keer getrotseerd, hetzij voor een training voor de marathon in Rotterdam of s ’nachts gepasseerd met de IJsselmeerloop, geheel onbekend was hij voor mij dus niet.Het was een inktvlek die zich over twitter verspreide opeens wilde iedereen mee en van 2 busjes die voor vervoer naar de andere kant zouden verzorgen werden het 2 touringcars waarin 111 man /vrouw   in vervoerd werden.

Ik had mezelf in vroeg stadium al aangemeld maar is op de één of andere onverklaarbare wijze niet goed verwerkt, stom van mezelf dat ik het niet goed controleerde maar ik kwam aan en wilde de bus in gaan en dat kon niet volgens Jan want ik stond niet op de lijst, he verdikke wat nu, er zat niks anders op dan Martin een hand te geven en de volgende keer beter, maar Martin is Martin niet als hij zegt ben je gek? Je komt hier niet heen om niet te lopen rij maar naar den Oever en dan rij je mee terug met ons, pff had net wel even zo’n opkikker nodig.Ik naar den Oever toe en wachten op de rest, die kwamen al spoedig, een beetje in lopen met Martin omdat dit leuk was voor SBS6 dat wilden ze graag, na het beetje gedribbel gingen we onder het geluid van een toeter die als startschot fungeerde ( moest nog even denken aan de ½ van Texel op de boot).

 

Bedankt voor de mooie loop

 

 

Zondag de maRRathon van Running Ronald gelopen, Ronald is op 19-02-2012 42 jaar en 194 dagen oud, voor hem de aanleiding om iets speciaals te doen, dit resulteerde in een marathon in Alphen aan den Rijn het zgn. groene hart.

Bij binnenkomst van AAV'36 zag je gelijk een grote lichtbak waarop te zien was waarvoor wij kwamen, bij binnenkomst direct een warm welkom van de familie Meyer alles tot op de puntjes geregeld, ( Typisch iets voor Ronald) een leuk zak met sponsorspul en natuurlijk het mooie blauwe shirt, de naam wordt genoteerd met alarmnummer voor evt. calamiteiten, aan alles gedacht.

 

Druppelsgewijs komen de lopers/sters binnen, sommige kennen elkaar niet en maken kennis met elkaar, de meesten kennen elkaar van loopjes of van twitter en facebook.

Na koffie en veel gepraat neemt Ronald het word en neemt de regels en de loop nog eens door met ons.  

We gaan starten, de baan op, eerst een groepsfoto, het is nog niet gebeurt of de eerste natte sneeuw valt al naar beneden, gelukkig even door het bos rond de zegersplas lopen uit de wind.

 

Het tempo was afgesproken op 6 min de km zodat iedereen het kon volgen, dit ging iedereen gemakkelijk af zodat het al snel op de 5:40 zat of daaronder, Ronald onze reisleider vertelde allerlei weetjes en wees ons op de mooie dingen in Alphen, ook als het even te snel ging naar zijn mening kwam hij weer voorop en remde de groep af.

Ronald heeft met iedereen wel even gelopen en een praatje gemaakt, de loop ging zo makkelijk en iedereen was maar lekker aan het kletsen dat het haast vanzelf ging en geen energie kosten althans bij mij niet.

 

Had zelf niet veel getraind na de Dutch Coastultra en zeker niet langer dan 20 km gelopen, wel heel regelmatig korte afstanden gelopen, bijna elke dag wel wat gedaan ook al was het maar 5 km ik had wat gedaan, had dan ook wel iets van zou ik dat wel volhouden die afstand?  

We liepen Alphen uit richting Woubrugge zo op een mooi pad dat langs de Wijde Aa liep, leuk pad waar we 2 aan 2 mooi konden lopen, op naar de eerste stop.

Bij de parkeerplaats werd gestopt om de nodige versnaperingen na binnen te metselen, ook lekker thee wat cola alles was aanwezig, de vrijwilligers hebben goed werk voor ons gedaan waarvoor mijn dank want er was niets te kort en was allemaal lekker.

Het was weer tijd om te vertrekken, temperatuur was 2 graden maar met 2 laagjes was het goed te doen totdat er een flinke bui aan kwam zetten, en ja midden in de polder, een hagel niet te kort, voordeel hij kwam schuin in de rug, gelukkig niet in het gezicht, we hebben met alle weersomstandigheden gelopen, regen hagel en natte sneeuw, tegenwind voor de wind zijwind, Ronald heeft voor alles gezorgd.

 

Ondertussen had ik allang natte voeten gekregen, de wegen waren nat en hier en daar een plas dus dat was snel gebeurt, toch deerde het me niet, ik liep lekker pratend met iedereen, had wel lekker het mutsie opgedaan en ook de handschoenen waren prima. Weer in Alphen aangekomen komen we langs de oude rijn te lopen, we nemen nog een hoogte verschilletje met een brug en zo weer door Alphen heen op naar de volgende stop op 28 km, vanaf hier kon je afslaan voor de 30 km als je stuk zat, maar wie zat er nu stuk?? het was toch een feestje!! en ja voor mij was het een feestje waar ik bij aanwezig mocht zijn, Richard van der Klis die had de dag ervoor nog even een marathon afgewerkt in 3:35 en liep de volgende dag gewoon weer even mee, ook Rinus van der Wal aanwezig en maar kletsen die vent hij houd niet op wel gezellig, Martine Hofstede ook altijd gezellige Rotterdamse, kortom een mooi bont gezelschap.

Toen we het 28 km punt naderde kwamen 2 dames ons tegemoet lopen, zij liepen even warm want vanaf dat punt gingen zij ook mee met ons, weer stond er een tafel met allerlei lekkers voor ons klaar. Na het nodige naar binnen geduwd te hebben gingen we weer, even had ik..... zou ik stoppen en afslaan ?? het is toch een beetje verleidelijk en als je even gestaan hebt kom je weer moeilijk en stram op gang, NEE het is te leuk, na een paar min ben je het alweer vergeten, we lopen lekker door en komen zo bij het Archeon, deze gepasseerd zien we heel verleidelijk een Mac Donalds maar slaan net op tijd af om ons in de verleiding te brengen, nu weer een stuk polder in maar dan aan de zuidkant van Alphen, we lopen over een polderweggetje en dan opeens een pad op, het bedelaarsbos in, geen bos te zien maar wel een mooi padje langs een brede sloot met knotwilgen, hier moeten we achterelkaar lopen, het zal een pracht gezicht zijn 23 van die lopers met een blauw shirt aan. hierna zo rond het 35 km moeten even de wind op de kop nemen, ik loop met nog een loper vlak naast de voorste fietser, beetje in de luwte en zo lopen met nog een paar zomaar weg van de rest, ik kijk om en vraag of we niet moeten inhouden, tot we bij de bebouwde kom zijn, het loopt best lekker vind ik, waar iedereen bij de 35 stuk zit ga ik lekker in een tempo van 5:30 en voel me top, bij de bebouwing houden we in we stoppen zelfs even omdat het veld een beetje uiteen gerukt is en er toch een loper is die geheel stuk zit, dit kan elke loper overkomen.

Hij besluit een shortcut te nemen naar het atletiekveld, wij moeten nog even de laatste kilometers volmaken, we zien de baan maar lopen er vrolijk voorbij, nou ja vrolijk, bij iedereen is het mooie er wel af, even nog afzien en dan draaien we de baan op, gezamenlijk lopen we naast elkaar Ronald iets ervoor want hij mag het eerst finishen, zijn feesie dus hij voorop.

 

We krijgen zelfs een heuse medaille, heel uniek want die heeft niemand (op 23 lopers na dan), we drinken wat en gaan de mooie kantine in van AAV'36 in, we kletsen wat na en gaan douchen, heerlijk warme schone douches, hier doe je het toch voor om lekker warm te douchen. Hierna even wat drinken en napraten, een hele mooie marathon die voor mij heel uniek was, altijd weer een voorrecht om met hele goeie leuke lopers te lopen.

Heb heel lekker gelopen, geen pijntjes overgehouden, beetje strakke spieren maar dat mag na zo'n afstand maar voelde me goed, vanmorgen lekker op het fietsie naar het werk getrapt en straks weer met Joke samen een stukkie lopen, voor mij weer een topweekend .

 

Ronald vanuit Heerhugowaard hartstikke bedankt voor deze mooie loop, goed georganiseerd we hebben alle weersomstandigheden gehad, heel goed gepland van jou .

 

Met lopende groet,

Ton van den Berg

en de meester altijd lachende jarige job zelf

 

Groet uit Schoorl,

Zondag 12 februari was er in Schoorl de grote uitdaging voor vele lopers, de meeste voor de 21 en de echte cracks gaan voor de 30 km.

Ik had ingeschreven voor de 30 km, totdat ik in de agenda er achter kwam dat ik de 50 km Dutch Coasttrail 27 januari ging lopen, 12 februari 30 km in Schoorl en de week erop de maRRathon (42.194 meter )bij Running Ronald en dan de week daarna weer even de afsluitdijk over, dat is net even te veel  voor deze km vreter,   ja ja ik weet dat er loper/sters zijn die daar hun hand niet voor omdraaien maar dit was mij net even te veel.

Ook Joke mijn vriendin had ingeschreven voor Schoorl, zij ging de 10 km doen en wilde dit keer eens binnen het uur eindigen, ze weet dat ze dit kan maar had nog een duwtje in de rug nodig, de #haasklus was dus geboren, ik een mail gestuurd of mijn nummer omgezet kon worden naar de 10 km, geen probleem.

Ik train vaak met Joke, dat is leuk voor haar en voor mij, ik probeer mijn kennis over te dragen, en probeer te laten zien wat er nu zo leuk aan is en als je maar regelmatig gestaag door traint er vanzelf een tijdsverbetering komt. We doen altijd met veel plezier de ene keer interval en de andere keer een duurloopje.

Het leuke van dit wedstrijdje met Joke lopen dat ik normaal sneller loop nu rustiger aan doe en meer tijd heb om me heen te kijken, kijk naar de mensen die met veel moeite hebben met dit tempo, en ik loop constant te kleppen, kijk hier naar kijk daar naar enz enz, dankbaar is dat ik zo even kan wegspurten naar een drankpost om even wat te drinken of iets te eten kan halen, de loopster hoeft dan niet te stoppen, ik regel het dan, leuk en dankbaar werk dat hazen.   Let dan ook op of we goed in de tijd zitten en omdat ik meestal het parcours wel ken geef ik aanwijzingen wat er gaat komen of hoeveel meter nog voor dat we een bepaald punt bereiken.

Nu waren we midden in het startvak van de recreanten weggegaan, dat betekend op het parcours van Schoorl gewoon geduld hebben en alles omzeilen, probeer Joke voor alles en iedereen vrij te houden, de haas moet zoveel mogelijk vrij baan maken, maar na dat we het smalle fietspad gehad hebben komen we bij groet en daar is de weg even breder dus kunnen we wat makkelijker en meer in halen.

       

 

 

 

Het is de 27e januari, ik ben jarig.... 53 jaar ben ik geworden, had op een dag ergens in de herfst op de site van Rinus gelezen dat hij een Ultra organiseerde over het strand, nieuwsgierig als ik ben lees ik veel van de Ultra lopers, het zijn mooie verhalen, gaat nooit om de tijd maar om de tocht het avontuur de overleving en het gevecht met jezelf.

Ik zag dat de afstand 50 km was en heb me toen gewoon ingeschreven, kwam op de wachtlijst en had toen nog niet het idee dat ik er bij zou zitten, trainde er eigenlijk ook niet voor, ik train omdat ik lopen leuk vind en onderhoud m'n lichaam goed, heb ook weinig last van blessures, dit is wel eens anders geweest.

Op een dag zag ik dat de reservelijst aan de wedstrijd toegevoegd was dus ik moest lopen, dit was ergens in december dus had nog genoeg tijd om wat km te maken, in december dus begin gemaakt met de voorbereiding, had toen zo'n kleine 350 km in die maand gelopen en in januari nog snel wat lange duurlopen gemaakt die bestonden uit ochtendloop en een lange duur in de middag waarop ik op een afstand van 42 km kwam op 1 dag, dit zou genoeg zijn dacht ik voor de duurbelasting van je benen.

Ook probeerde ik te lopen als een ultraloper, heb veel gelezen van Knippenberg en las dat hij een heel kort pasje had, je moet niet lopen als sprinter maar als je moet een soort loper worden die bijna onnatuurlijk natuurlijk door dieselt , dit klinkt raar maar het is zo, heb dit heel goed gezien afgelopen vrij/zaterdag.

Ik train veel met Joke die in het begin van haar loopcarrière staat, zij loopt langzamer dan ik en heeft een korte pas, ik probeer dan altijd in haar pas en tempo te lopen, zo kom ik op een tempo wat zo rond de 6 min de km, zo probeer ik een ultrapasje te creëren.

Het is de 27e ik heb vrij genomen, ben vaak vrijdag vrij omdat het zo uitkomt met de uren, ik heb een flexibele werkgever en kan het dus zo ook indelen, ben zenuwachtig op wat gaat komen, om welke loop het ook gaat of wat dan ook maakt niet uit ben altijd iets nerveus, loop dan een beetje in de rondte of ik me spullen wel heb 10 x naar de wc en zo, uiteindelijk weg richting Castricum waar ik de auto neerzet en dan met de trein naar Den Helder zal gaan.

In Castricum aangekomen zet ik de auto op de parkeerplaats bij het strand, zie daar een man in loopkleding die uit zijn auto een rugzakje haalt, dat zal ook wel een loper zijn die ook meeloopt, loop op hem af en vraag of hij ook meedoet en ja hij doet ook mee aan de ultraloop, we maken kennis en besluiten samen naar het station te lopen, dit is nog 5 km van strand naar station, toch lopen we dit zomaar weg al kwebbelend leren we elkaar kennen en hebben we veel overeenkomsten.

In Den Helder aangekomen blijken er al een paar loper/sters in het Wienerhof te zitten, we drinken een kop koffie en maken kennis en praten wat met elkaar, even later komt Rinus binnen met een heel gevolg achter zich aan, het is handjes geven en sommige mensen herken ik van internet en andere weer niet, het is een gezellig samenraapsel van mensen die lopen zien als iets wat heel gewoon is en dat er bij hoort.

We gaan gezamenlijk aan de pasta en de verhalen en anekdotes gaan over tafel, vertel dat het mijn verjaardag is en word dan door iedereen persoonlijk gefeliciteerd en vinden het een prachtig als ik zeg dat dit eigenlijk mijn verjaardagscadeau is, ik ga even naar het toilet en kom terug en spontaan heeft een loper een boekje gekocht en krijg dit als een verjaardagscadeau, ik sta perplex, wat leuk, ik ken de goede jongen niet eens en krijg zomaar een cadeautje van hem, wat een aardige mensen zijn er toch nog.

 

Na de briefing gaan we naar buiten, de fotograaf maakt foto's en we maken ons klaar voor de tocht, na 321 start gaan we weg, door de winkelstraat naar de marinehaven en zo naar de dijk, we lopen niet hard en praten allemaal met elkaar, het is echt gezellig.

 

De dijk op en dan links af en rechtdoor, al snel zie je groepjes en bepaalde mensen die gewoon wat sneller gaan, het is een bonte stoet van lopers met lichtjes, na een km of 3 loop ik met een groepje van 4 man, er staan wat mensen nog langs de dijk die ons aanmoedigen, plots zie ik mijn collega Nico met zijn vrouw staan, wat ontzettend leuk, geef hem een high 5 en loop verder, even later komt hij op zijn brommertje meerijden, hij loodst ons verder over de dijk en vertelt ons waar we op moeten letten, hij rijdt nog een stuk mee over het strand en gaat er later vanaf, leuk zo'n aanmoediging.

Ik loop nog steeds in het groepje, we stellen elkaar voor wie we zijn, lekker tempo zijn we het eens, we hebben het nog niet gezegd of het groepje valt uiteen, ik loop mijn eigen tempo zoals ik het lekker vind.

Het gaat goed met me, hoor dat ik vrij vooraan zit, maar denk toch dat ik dit kan volhouden, heb wel last van een blaar, die voelde ik al bij Den Helder, eigen schuld dikke bult, had van de week nieuwe salomons en die moesten natuurlijk aan, ze lopen lekker maar toch niet goed ingelopen. Ik loop lekker door, korte pas en denk aan Jan Knip, korte pas schuifelend door lopen, beetje onnatuurlijk maar het is de beste manier, voor mij is het strand onbekend, wanneer zal ik de dijk bereiken, dan weet ik precies waar ik ben want vanaf camperduin loop ik in mijn achtertuin, hier ben ik al zo vaak over het strand geweest dat moet ik blind kennen.

Ik zie opeens een loper met een hond voorbij komen, aansluiten? nee Ton eigen tempo lopen, op eens zie ik de dijk opdoemen, er staan 2 mensen die ons aanmoedigen en een beetje de weg wijzen, op de dijk zie ik nog steeds de loper met de hond, ook de hond heeft lichtjes die vrolijk wapperend door de nacht zwieren, de hond heeft volgens mij de tijd van z'n leven om zo te lopen met zijn baas, moet weer denken aan Jan Knip, ook hij liep altijd met zijn hond, maar Jan liep zo veel dat zijn hond het allemaal niet meer bij kon houden.

Op de dijk merk ik dat ik de loper begin te naderen,niet sneller gaan Ton gewoon eigen tempo blijven, weet niet hoe hard ik loop want heb de Garmin op licht uit gezet en wil het niet weten, wel laat ik hem trillen, weer een km. Kom onderweg de spin tegen van rijkswaterstaat, dan ben ik bij Petten denk ik want dat is zijn basisplaats, ondertussen ben de hondenloper vlak genaderd, zal ik hem inhalen, nee gewoon blijven lopen, we komen bij Camperduin aan, zie een paar lopers die om het restaurant heen gaan zo ook de man met de hond, ik ken het hier dus loop het schuine stuk af, mijn voet doet zeer, bij de blaar onder mijn hielboog bemerk ik dat bij mijn kleine teen ook een blaar gaat ontstaan, geeft niet en zet weg, en probeer er niet aan te denken, ik haal de man met de hond in, loop nog steeds lekker, benen doen niet zeer ook de kuiten niet, ondertussen een sis uit mijn rugzak gehaald, en naar binnen gewerkt   hij is lekker, loop nu met een camelbak en kan goed waterdrinken wat niet koud is omdat je rug hem verwarmt, het is noodzakelijk als je zo'n tocht maakt dat je water en voeding en een emergenccy blanket en telefoon bij je hebt.

Weet nu precies waar ik loop kom de rijen palen tegen en weet precies hoe ik er omheen loop, loop bij de kerf nu ik herken hem gelijk, zie ook al het huis van Bergen aan zee op het duin staan, het gaat nog steeds goed ondanks de blaren, de voeten doen wel pijn maar zet door, mopper een beetje maar toch voel ik me goed, een goede leer voor de volgende keer.

Ik loop Bergen voorbij en neem nog een sis en drink wat, nu naar Egmond, ik zie het al liggen, als ik daar ben is het nog maar 7 km wat is dat nou ? niks toch, later zou ik beter weten, voor Egmond is het mooie er toch wel af alles begint toch wel te voelen, bij Egmond zit ik stuk, ga nog wat eten en drink wat, 43 km denk ik en nu nog 7 verder kom op Ton doorgaan, draai het tempo omlaag kleinere stapjes en loop weer door, de man met de hond heeft mij weer ingehaald, ondertussen nog een loper, dit gaat niet best zou ik te snel zijn gegaan?? weet het niet maar ik liep wel lekker, moet een paar keer wandelen op het laatste stuk en Martine komt me voorbij met nog een paar lopers, kom op zeggen ze je bent er bijna, ja dat weet ik als geen ander toch wil het niet, loop toch door en maak er wat series van, kom bij de zendmast en weet dat ik nog maar 3,5 km moet, zie ook al het licht van de strandtent waar we omhoog moeten, doorgaan en maar door harken dat is het nu, uiteindelijk ben ik er, er komt nog een vrouwelijke loper langs die vraagt moeten we hier naar boven?ja we moeten hier naar boven, zie nog wat mensen achter me aan komen en denk ja maar ik ga nu door tap tap naar boven wonderwel gaat dit heel soepel.

 

Boven gekomen loop ik naar Blinkers daar staat Johannes ons op te wachten met cola thee koffie en allerlei andere etenswaren volop genoeg om 3 weeshuizen te voorzien, ik laat het me lekker smaken, zie dat ik 5:32 gelopen heb, praat met nog wat andere lopers na, we zijn allen blij met deze tocht.

De lopers die nog verder gaan voor de 90 km zien er nog fris uit en gaan gewoon verder, knap hoor, dat zijn wel bikkelaars.

Ga weer naar buiten toe om naar de auto te lopen, het is koud, een beetje gedesorienteerd zoek ik naar de parkeerplaats, loop te klappertanden van de kou het vriest lekker, bij de wagen aangekomen doe ik mijn schoenen uit en trek m'n sloffies aan heerlijk, ga de ramen krabben en op weg naar huis.

Thuis het bad aangezet en lekker in een warm bad, kom helemaal bij, zie de enorme

 

bloedblaar maar doet me niks want ik heb een heerlijke ultra gelopen en kan er over mee praten, weet nu gelijk al dat het niet mijn laatste is, ik vind het leuk, waarom ?? weet het niet je moet het gewoon een keer gedaan hebben.

Ga na het bad slapen, heerlijk, toch word ik vrij vroeg weer wakker, stijf kom ik er uit, moeilijk kom ik op gang, beetje rekken strekken het gaat wel weer, een dag later gaat het al weer beter.

Kortom, een hele mooie loop om niet snel te vergeten, bedank de organisatie voor hun diensten, was perfect mannen hoop tot een volgende keer.

 

Met een lopende groet,

 

Ton  

 

 

122 km trainen in één week, wie dit vroeger tegen mij zij verklaarde ik voor gek, nu weet ik beter, zorg goed voor m'n lichaam en kijk voorzichtig wat ik wel kan en niet kan, telkens de grens een stukje verleggen.

In aanloop voor iets wat ik ook nog nooit gedaan heb ben ik aan het trainen, in december 368 km getraind, steeds weer even meer, ik train om ultra te lopen, en niet zo maar één, de Dutch Coast ultra, deze wordt georganiseerd door Rinus van der Wal & Ferry van der Ent, zomaar omdat ik de jongens en meiden van de lange adem zo bewonder vond ik dat ik dat ook maar moest doen, hou van de lange afstanden, loop veel trainingen alleen, dat is soms heel lekker, soms heel zwaar maar dat hard je wel af.

In deze aanloop kies bewust voor regelmatig lange duurloopjes te pakken ipv 1 x in de week 1 lange duurloop, denk zelf dat je minder kans hebt op blessures, verder doe ik steevast op dinsdag de baantrainingen.

Had donderdag de 108 km al bereikt, vrijdag rustdag en zaterdag nog een loopje dan was de week af, waar zou ik gaan lopen? hier of met Joke, de laatste was zaterdag bij haar dochter dus moest ik wat doen en had eigenlijk geen zin om alleen te lopen, vrijdagavond zat ik te twitteren en vroeg Martin van Noort of ik met zijn groep mee mocht lopen als gastloper, de tweet was geplaatst en de afspraak zo gemaakt.

Op tijd bed uit de dagelijkse oefeningen doen, luchtfietsen vooruit achteruit, benenhefboom opdrukken planken ik doe het allemaal, corestability het is goed voor je loophouding, heb het allemaal te danken aan Rob Spijker trainer bij Nea Volharding uit Purmerend, ben hem nog steeds dankbaar daarvoor want als je vermoeid raakt ga je geforceerd lopen als je lichaamshouding niet meer goed is dan verkramp je en loop je echt niet meer goed, zolang je gehele lichaam onder controle hebt kan je heel ver komen "Rob en Marike nog bedankt ik en Joke doen jullie oefeningen nog steeds" Martin en ik maken even kennis met elkaar, we kennen elkaar van twitter en wat mailing, al snel praat ik met wat anderen.

 

Klokslag 9 uur gaan we weg, er is ondertussen besloten dat we naar het gestrande schip lopen, dan moeten we over het strand, dat moet in de krant zeggen sommigen want Martin is echt geen strandloper, Martin geeft aan wat voor training we lopen, we doen wat oefeningen achter de kruisberg en dan gaan we, beetje op interval schema stukje rustig en minuutje aanzetten, dat gaat al rap in behoorlijk tempo waar ikzelf aan meewerk, maar vind het lekker, bij de strandopgang gekomen snellen we met z'n allen naar boven, Ja hij ligt er nog.

Op strand hebben we pal tegenwind, als dat volgende week maar niet zo is beetje tegen is niet erg maar dit was een aardig blaasie, het tempo   gaat maar door en door, voor de gestrande boot maken we nog even een groepsfoto en onderweg neemt Martin er nog een paar.

 

Terug door het duin gaat het een stuk rustiger althans de wind, we moeten wat meer klimmetjes doen beetje crossen en dat is leuk althans ik vind dat leuk, terugkomend op de parkeerplaats hebben we 13 km getraind, we praten nog wat na en gaan naar huis, tevreden over de loop en onze ontmoeting zit ik genietend in de auto, thuis gekomen lees ik me garmin in op de laptop zie dat ik 122 km gelopen heb deze week, het voelde goed, deze week niet meer moe maken, trainen even op de baan bij Hylas, nou morgen nog even in het duin bij Bergen dan ?? ja denk het wel, maar nu rustig aan, op naar het nieuwe avontuur volgende week vrijdag op mijn verjaardag 50 km lopen in de nacht, wie doet nu zoiets? zo'n 50 mensen zijn zo gek, gek nee ze vinden lopen en de uitdaging zo leuk, ik ook, volgende week verslag hiervan.

Met lopende groet,  

Ton  

Egmond 1/2 marathon:

 

Ook van deze loop een blogje van mij kant, van vele lopers zijn er al een hoop geschreven, toch wil ik ook mijn belevenissen er bij voegen.

Ik zou deze 1/2 er gewoon even bij doen om km te maken, had in deze week toch al bijna 80 km gemaakt waarvan 1 zware dag van 42 km.

Had met Hylas en wat vrienden het parcours al 3 x gelopen althans de 17 km over strand en door duin, dit zijn altijd leuke tochtjes en heb dit menig maal gelopen onder alle omstandigheden, het is altijd leuk en mooi om aan strand te lopen, eerst naar de mast en dan denk altijd ik ben er bijna maar is dan altijd nog een km of 3 voor dat je bij de strand opgang van Castricum bent.

Daar aangekomen ga je lekker het duin in om die paar hobbeltjes te nemen want echt meer is het toch niet en is voor mij altijd de uitdaging om eens lekker aan te zetten tap tap tap en je bent boven, dalen vind ik minder leuk en kan dit ook niet zo goed.

Hierna lekker ontspannend door het duin en stukkie bloedweg dorp in en doorlopen tot de telefooncel want daar is de finish.

Dit jaar geen spanning voor mij, had wel last van m'n adem in deze week, moest afhaken bij de training ( veel wind op de baan) en had het benauwd, ging in de rustige duurlopen ook slecht met een bpm 160 waar het 130 had moeten zijn, niet goed dus, en dus maar de loop nemen zoals hij zou komen.

Ik was met de auto en fiets achterop heen gegaan en m'n auto in Egmond binnen gezet en met het fietsie verder, in de hal aangekomen kom ik al snel loopmaatje Nico van sportlust tegen en even later zie ik de mannen van Hylas, lekker even kletsen en dan maar naar de start.

Doe dit graag alleen, rustig even dribbelen, gelukkig moet je een eindje lopen in Egmond dus kan ik lekker even in mezelf keren en tegen m'n benen zeggen dat zometeen aan de gang moeten, onderweg kom ik Kees de loper tegen, twitter wel eens met hem en is leuk om hem eens zo te ontmoeten, een toffe peer!! Ontmoet in het startvak nog wat oud leden van Nea Volharding uit Purmerend waaronder Olivier Jacques een Nederlandse Fransman, een ultraloper die de laatste Jan Knippenberg Memorial heeft gewonnen, een loper van ongekende klasse en een heel aardige kerel die met zijn brede lach voor iedereen een woordje en luisterend oor over heeft.

Het is niet koud, dus 3/4 broek aan wel handschoenen en dun mutsje op, het zonnetje schijnt dus ook maar de zonnebril op, die blijkt later niet nodig te zijn maar is evengoed wel lekker om op te hebben.  

We starten, de eerste kmters gaan in 4:30 maar lopen ontzettend makkelijk, toch even inbinden want weet dat ik dit niet vol kan houden, terug naar de 4:50 mooi tempo over strand wat er echt werkelijk prachtig bij licht, heb in al die jaren het nog nooit zo vaak gezien of ? toch wel een keer toen we nog andersom liepen, toen was het koud met een zuidwester terug over strand was toen ook lekker snel.

Maar terug naar de wedstrijd, ik loop lekker, eigen tempo en zie dat ik steeds meer bekenden inhaal, gestaag maar zo moet het ook, een paar mensen blijf ik volgen en lopen dus in het zelfde tempo, het strand af bij Castricum gaat eigenlijk weer makkelijk, het is er druk, lijkt wel beetje op de Tour de France je moet door een slurf van supporters lopen, tap tap tap zo op het betonnen gedeelte en ben boven, links af naar beneden, gaat lekker en loop nog steeds rond de 4:50, geen verval niks ook niet op de strandopgang.

Het duinpad over, weet dat hier ergens twitter maatje Martin van Noort en nog wat supporters staan, kijk naar ze uit maar zie ze niet, 2e heuveltje stelt ook niet veel voor tap tap en boven, zie ondertussen dat de man die ik een beetje in de gaten hou een barefoot runner is, ik vind dat knap hoor het is toch een heel andere stijl van lopen, je moet het maar even doen.

Heuvel nr 3 tap tap tap en zo weer boven, het zijn toch heuveltjes van niks, wordt door niemand ingehaald en laat dat ook niet toe, heb dit een beetje van loopmaatje Martin Kwakkel want die zet mij altijd nog op m'n nummer als het om heuvel opgaan gaat, boven op de laatste heuvel zie ik plots die blonde wapperende haren van de blonde Mohikaan Ron Teunisse, de barefootrunner die naast mij loopt roept tegelijk met mij Héé Ron!!! hij kijkt op en lacht, we lopen naar beneden en roemen hem om zijn loopverleden en zijn prachtige stukjes die hij zo nu en dan schrijft.

Later vraag ik mij af waarom staat hij daar nu, hij verafschuwd dit soort drukte en dit soort loopjes, nu weet ik het weer, hij staat te kijken om te genieten hoe iedereen een beetje kapot gaat op zo'n heuveltje, gaat hem niet om wie er wint of wat dan ook, hij kijkt naar het leed van de loper die moeite heeft om op die heuvel te komen, hij geniet daarvan, wie niet?

De barefootrunner en ik lopen gestaag verder, zelfde tempo en gaat nog steeds lekker niks doet zeer of wat dan ook, toch krijg ik bij het uitkomen van het bos ter hoogte van Egmond buiten het een beetje zwaar de barefooter loopt bij mij vandaan en ik laat het tempo zakken naar 5 min de km, opeens staat daar Frans van der Gragt, mijn trainer: het gaat goed Ton mooie stijl je loopt goed, daar fleur ik van op en zet de gang er in naar de bloedweg, ff bikkelen maar dat is lekker als je bovenkomt, nog even, zo kom ik weer voor de van Speijk ook zo'n lekker stukkie.

Hoor op eens als ik de laatste bocht in draai de speaker roepen, en daarrrr komt Marjan Wokke binnen op 1:40, hé denk ik!! Lopen Ton Lopen!!! en ja ik eindig in 1:41 een PR die er niet om loog en eigenlijk ook niet verwacht was.

Kortom een mooie PR en lekker op gevoel gelopen, hoop nog zo vaak zo te lopen.

 

Met een lopende groet, Ton  

Deze afstand heb ik dit jaar afgelegd, soms met moeite vanwege ademhalingsmoeilijkheden maar maar 99% zijn met heel veel plezier gelopen.

Wat is nu een afstand nu eigenlijk ? tja van A naar B, een marathon is ook maar eigenlijk een afstand ontstaan uit een mythe  dat de Griekse soldaat Pheidippides van Marathon naar Athene rende om de boodschap over te brengen dat ze Perzen hadden verslagen. Later is de afstand nog aangepast voor de olympische spelen in 1908, dit om louter organisatorische redenen ten gevolge van een verzoek van het Britse koningshuis( daar was dus de finish voor de deur ) is nu de afstand 42.195 meter.

S ’middags al vroeg klaar dus lang terug te lopen, nu is het zo als je 2 x per dag loopt dat je wel even moet aanvoelen of het gaat of niet, soms wil het gewoon niet en dan moet je lekker gewoon linea recta naar huis en lekker vergeten dat het niet ging. Deze keer ging het lekker, loop dan eerst naar Heiloo en rondje Alkmaar en weet dan als geen ander hoe ver het is naar Heerhugowaard, alle km zaten lekker rond de 5:20 bpm 145 en voelde lekker aan dus rondje Alkmaar ruim genomen en richting Geestmerambacht en zo naar Broek op langedijk, vanuit daar zit je zo in Heerhugowaard maar nog niet in de stad van de Zon, loop nog steeds op dezelfde snelheid en hartslag nog oké, loop nog redelijk maar het mooie is er een beetje vanaf.

Doe net als elk ander er aan mee, de één wat meer dan de ander maar iedereen doet het ook al zeggen zij van niet, en als er zijn dan moet je ze met een kaarsje zoeken hoor, ook grote lopers als Ron Teunisse of Jan Knippenberg ( hij moest helemaal niets hebben van horloges en dat soort fratsen ) werkten ook aan afstanden of zullen we eens van Hoek van Holland naar Den Helder lopen.

Verzamelen, kilometers verzamelen, tijden verzamelen, waarom ik weet het niet maar vind het net als jullie gewoon leuk om te weten wat je doet en bescheiden een beetje opscheppen, deze week 100 km getraind of net als ik heb gister 41,6 km getraind, beetje trots op jezelf wezen, niet verkeerd mag best want het gaat echt niet vanzelf.

Ik, ik ben er voorbij, 3000 km, volgend jaar meer? weet het niet maar zou wel leuk zijn, er staan genoeg leuke dingen voor de deur om kmters te maken en te genieten.

GrTon

 

 

In vorig blog geschreven over doorzetten dat dit helpt, of het goed is ... weet het nog steeds niet, toch ga ik door.

Bij huisarts geweest om longen te laten beluisteren, wist zelf resultaat al, niet best, andere medicijnen ( puffers ) en intensiveren, vrijdag moet het beter zijn zegt ze want anders .... ja wat anders, dan gaan we aan de Pretnison beginnen, heb dat al eens vaker gehad, niet zo erg want je krijgt er echt een optimistisch gevoel van, toch is het laatst redmiddel om de aanval te stoppen dus gaat het niet best met je.

Je bent na een ochtendje werken bekaf en kan wel staan slapen, mijn manager begrijpt dit gelukkig heel goed ( zelf ook astmapatiënt ) dus stuurt hij me naar huis.

Daar aangekomen gelijk op de bank liggen slapen, paar uur achter elkaar dan nog moe, toch maar weer verder want hangen helpt de zinnen verzetten ook niet.

 

De bennen toch maar even stil gehouden en heel goed gepuft, gelukkig het werd beter, astma patiënten die dit lezen herkennen dit heel goed, na 2 dagen moest de toetoet naar de garage voor nieuwe schoenen en beetje rode bietensap, ik wilde het toch gaan proberen om van de garage naar werk te lopen en weer terug, het is geen wereldse afstand( 8 km ) en als je niet meer kunt hardlopen kan je altijd nog stevig doorwandelen.

 

Bij de eerste passen merkte ik dat het goed ging, s'morgens rond 06:00 uur loop je altijd wat rustiger, je zit dan nog in je slaapritme, maar ze gingen even goed in 05:30 en heel relaxed, in de middag terug gingen de kilometers in 05:00 en ook deze gingen vrij gemakkelijk.

Had wind mee :-) maar wind mee loopt lang niet even makkelijk zeker niet als hij erg hard in je rug blaast, ik zou haast willen zeggen dat ik lekkerder loop als ik wind tegen loop, eerst even lekker tegen de wind in buffelen dan relaxend terug, maar ik hoef niet zo'n harde wind.

Terug komend op de astma ben ik blij dat het weer weg is, probeer gezond te leven en te blijven, een verkoudheid of een griepje betekend voor astmapatiënten dat ze gelijk astma er gratis bij krijgen.

Is het goed om toch eigenwijs door te lopen? weet het nu nog steeds niet, ben eigenwijs, zeg niets tegen dokter dat ik evengoed ga sporten want dan weet ik het antwoord al, heb zo m'n eigen methode om tegen ziekte op te treden, verzetten en optreden tegen de ziekte, niet accepteren, weet ook wel dat je medicijnen nodig hebt maar weet wel als je er zelf ook goed tegenover staat dat dit zeker helpt.

Dit was weer even mij verhaal, ga kijken of er van het weekend in Egmond gelopen wordt want dat schiet ook weer op,heb er zin in  

 

Met lopende groet, Ton  

Zoals in vorige blog geschreven dat ik verkouden was, ben het nu nog, bijgekomen: bronchitis en als vanzelf astma.

Vervelend en je kunt er bijna niets aan doen, je voelt je belabberd veel hoesten en adem te kort, van de week dan ook even bij de huisarts geweest, tja dat klinkt niet best meneer, even een antibiotica kuurtje doen komt u volgende week maar weer terug.

Vraag haar niet of ik nog mag sporten, dat antwoord staat vast, dat is niet verstandig meneer of kunt u dat nog wel??.

 

Ben licht eigenwijs, mijn Oma zij altijd wat vanzelf komt gaat ook vanzelf en mietjes worden gemaakt en niet geboren, dus vind ik van mezelf dat ik me aanstel, Ron Teunisse zij altijd als het pijn gaat doen dan begint de training, dus vind ik dat ik me tegen ziekte pijntjes en dergelijke moet verzetten en dan toch maar proberen of het gaat.

Verstandig ?? ik weet het niet maar hou er niet van om bij de pakken neer te zitten, dus heb ik van de week toch maar getraind, zij het wat minder dan anders maar toch gedaan, ook met Joke de training afgewerkt en zelf evengoed 80 km gelopen deze week.

 

Vrijdag is me extra vrije dag, doe dan de huisklussjes en dat vind ik leuk, ook geeft het de gelegenheid om lekker een duurloopje te doen, vandaag besluit ik een rondje van 10 te doen en kijken hoe het gaat, hoest nog veel en komt veel slijm mee, neem nog maar een pufje ventolin en trek me spullen aan.

Loop zoals altijd eerst even naar het strand van Luna en dan richting de westdijk, besluit om vanaf begin van de dijk te beginnen, loop lekker in de luwte, het waait wel wat maar nu wel een beetje in de rug.

Bij Oterleek aangekomen gaat het zo lekker, dat ik twijfel zal ik doorlopen tot halverwege Rustenburg om de Polderweg te nemen of naar Rustenburg? besluit over te steken richting stompe toren en dan gelijk links af de molendijk op zo naar Rustenburg, zo die beslissing is genomen, kan niet meer terug ook niet over de polderweg want dan zal ik moeten zwemmen.

Het is nog mooi licht en loop lekker, vreemd   want hoef tot tegenstelling van gister weinig te hoesten, lekker doorlopen in een tempo van 5:20 voelt lekker me hartslag gaat nog goed op 146 bpm dus smile ik, al lopend denk ik aan me vader, hij is me geestelijke coach, hij leeft niet meer maar kan nog altijd tegen hem praten, daar zijn deze loopjes het mooist voor, zo zou ik me ook afvragen wat Jan Knippenberg zou denken als hij van boven mij ziet lopen, zou hij me aanmoedigen? vast wel, zo mijmer ik voort en ben in Rustenburg aanbeland.

 

Het gaat schemeren, loop op de rustenburgerweg op het fietspad loopt lekker heb geen lichtjes bij me maar heb een knal geel fluoriserend shirt aan en ben dus goed zichtbaar en in het stadje loop ik zoveel mogelijk op stoepen. loop nog steeds heel stabiel zonder hoesten, af en toe beetje slijm maar meer niet, de snottebellen die ik gister had blijven ook grotendeels weg, moet aan Ron Teunisse denken als het pijn doet dan begint het pas, maar het doet geen pijn ik verzet wel me zinnen en zwem misschien tegen de stroom in maar voel geen pijn, zie je wel als je maar je schouders er onder zet dan gaat het vanzelf denk ik.

Kom in Heerhugowaard aan, besluit nog een lusje te nemen naar Middenwaard het winkelcentrum, het is daar druk, de sint heeft het druk, morgen moet ik nog inkopen doen, vroeg weg want het zal wel een gekkenhuis worden, loop over de middenweg terug, kan me horloge niet goed uitlezen, heb de bril niet op, nog net met Martine Hofstede getwitterd dat we oud en kippig worden en de garmins niet meer kunnen uitlezen tijdens het lopen we lachen er om en gaan er voor.

Voor de mensen die Martine niet kennen: zij is een van de beste ultra loopsters van Nederland en heeft net nog de Wereld Kampioenschap Adventure Race in Tasmanie volbracht dus klik maar op de link en je beleeft wat.

Ik ben bijna thuis volgens mij heb ik er 15 gelopen dus nog even de 16 volmaken door een blokje extra te nemen, nog niet aan de 16 loop me huis voorbij 16 is 16 denk ik hoe ver nog ? ben 200 meter verder en ja hij trilt en ik stop.

Voldaan stap ik de deur binnen, ben tevreden voel me goed en denk dan : "zie je wel verzetten helpt"gewoon je eigen weg gaan, eigenwijs mag je best zijn en als het pijn doet maar ff doorzetten.

Heb lekker gelopen en voel me tof, nu lekker eten  

Groet, Ton  

 

Verkouden,

 

gisteren of misschien iets eerder verkouden geworden, op mijn werk liepen een aantal al te sniffen en te snotteren, heb het waarschijnlijk door deze fijne vrienden opgelopen.

Voel me net tegen de koorts aan, wil lopen maar weet dat het beter is om niet te doen, was vorig jaar ook eigenwijs en speelde mijn astma op en prompt zwaar ziek en aan de pretnison. dus maar wijs wezen   en vanavond lekker in heet bad gaan en relaxen.

Morgen uitslapen ( als ik dat kan ) ben niet zo'n uitslaperd, en dan maar beetje aan rommelen in huis, genoeg te doen!!!! en anders maakt Joke zo even lijstje :-)

Hoop dat het snel voorbij gaat dan kan ik in het weekend toch nog rustig aan mee lopen met de maatjes van Hylas, die gaan dan het strand op voor de training van de halve marathon van Egmond.

Nu hopen dat mijn PC niet verkouden word met dat geproest van mij  
Met de lopende ( nu even niet) groeten, Ton

Berenloop:

Net als alle anderen vroeg ingeschreven voor dit leuke evenement, voor mijn vriendin Joke en haar vriendin Annelies het debuut op de halve marathon.

Vrijdag de snelboot genomen, het was heerlijk weer dus hebben we gelijk na aankomst een fiets gehuurd, de koffers worden gelijk naar het hotel gebracht en wij gingen eerst even lekker lunchen bij de Walvis, heerlijk in het zonnetje een bolletje met salade gegeten met een glas bier.

Hierna met de dames een stuk parcours verkend, ik ben bekend, loop hier voor de 5^e keer, we zijn even lekker bij Midsland aan strand geweest en fietsen hierna weer heerlijk door het bos terug.

Leuk om te zien hoe alle lopers op Terschelling aankomen, het zijn uitsluitend alleen maar lopers, dat zie je zo, en wat leuk is dat je iedereen kan aanspreken over de berenloop, ze zijn er allen beren-enthousiast over dit evenement.

Lekker uit eten in de heksenketel en dan op tijd naar bed, we zijn nog rozig van het fietsen en het zonnetje.

De volgende dag op tijd er uit om een klein rustig duurloopje te doen voor het ontbijt, het barst al van de lopers die er net zo over denken, we lopen lekker ontspannen door het bos rond de brandaris, we komen langs het groene strand en zo langs het wad, zo mooi gezicht, we komen weer terug bij het hotel en gaan snel douchen en lekker ontbijten, bi j het ontbijt kijken we zo over het wad uit en is wederom weer een betoverend gezicht waar we weer van mogen genieten.

Vandaag weer lekker fietsen, eerst naar Midsland waar de dames de winkeltjes gaan bezoeken en wij mannen trouw meegaan, lekker even een kop koffie met taart genuttigd hmmm heerlijk toen op de fiets richting bosplaat, onderweg kreeg ik steeds meer respect voor de marathonlopers die dat hele eind moesten lopen, op de terug weg zijn we over de dijk gegaan, een mooi stuk waar je zo over het wad kijkt en veel watervogels ziet.

Windje mee komen en met een paar tussenstops zij we zo weer op west alwaar we eerst heerlijk een warm bad nemen en even relaxen,   vanavond lekker een heerlijk pasta buffet, we eten dat het een lieve lust is.

De volgende morgen begint het ritueel spulletjes pakken startnummer opspelden enz enz, eerst nog even licht ontbijtje en wat extra boterhamen met honing gesmeerd om mee te nemen.

We lopen naar de start, ben zoals altijd een beetje doenig of dreutelig ??weet me geen raad en ben  nerveus, ik weet het, het gaat nergens over maar heb dit al 20 jaar, uiteindelijk in het voorste startvak, Joop die ook bij Hylas loopt kletsen we wat en maken ons klaar, daar klinkt het schot en de zware toeter van de Brandaris, we gaan, eerste stukje is dringen en loop nog net boven de 5 min, al ras vind ik m’n tempo en blijf mooi onder de 5 min lopen, Joop loopt in het eerste polderstuk vlak achter me, zou hij expres achter me blijven lopen om uit de wind te blijven? Joop moedigt me juist aan, aanpikken Ton !!! Nee Joop ik loop mijn eigen race roep ik, maar toch zet ik even aan en blijf net achter het groepje lopen lekker uit de wind, op een gegeven moment lopen ze me toch te langzaam en loop ze voorbij.

Het komt goed uit want we lopen net Midsland in, daar is het weer lekker druk, bandjes veel publiek doet een loper goed, dan voel je even niets en loop je alsof je zweeft, hierna het dorp weer uit en hop weer een stukje polder, ik twijfel aan mezelf, doe ik het wel goed? Zou ik dit tempo volhouden? Loop nog steeds ruim onder de 5 min, doorgaan maar denk ik, bij de molen linksaf, daar staan supporters van Joop en hebben zijn hondje Guido klaar staan om nog even 12 km mee te lopen, het is een heel klein hondje maar loopt altijd met Joop mee, hier raak ik Joop kwijt en loop door.

Een heerlijk rustig luw stuk door het bos, daarna komen de duinen, ik weet het, daar komt ook die ploert van een duinheuvel, ik zie hem al van ver, kom op Ton, denkend aan de wijze worden van de trainers die ik gehad heb, tap tap tap armen meenemen lichtvoetig lopen,   en ja hij is genomen die rotheuvel, stort me naar beneden naar het strand, hartslag zie ik op 175 staan, laat me niet gek maken ik voel me nog goed, ook me benen voel ik niet. Het strand is soms hard soms heuveltjes waar je in wegzakt, de groepen waaieren uiteen, iedereen denkt dat hij het juiste pad heeft gevonden.

Het is maar een paar km en hou me tijden nog steeds onder de 5 min, strand weer af, klimmen voeten snel optillen alsof je op een kokende plaat loopt, zo door het mulle zand ploegen, boven gekomen zie ik wat supporters staan, het geeft me weer moed en kracht, nog 1 heuvel kom op zet even aan het is de laatste!!!

Dan draaien we de longway op dit vind ik nu een pracht pad, loop graag op de schelpen en je draait daar ook het bos in, lekker uit de wind en weer muziek uit het bos, geweldig vind ik dat, er loopt een stukje vals plat maar het deert me niet meer lopen moet ik, het bos uit en ik zie de laatste kilometer in zicht,   daar staat Jan Kooistra iedereen binnen te praten, ik ken Jan van het slachthuis waar ik gewerkt heb, ik zie hem en geef hem een high five hij roept dan ik weet z’n naam even niet maar ik ken hem wel, nu nog even aanzetten in het straatje wat omhoog loopt en maar nu ben ik er bijna, nog even draaien en keren en ja langs de band en dan de rode loper op, even een sprintje en gefinisht, ik kijk op mijn Garmin 01:42:03 en PR!!! Geweldig , voel me zo goed, geen pijntjes niks.

Neem snel een kopje bouillon haal me rugzak op doe me broek en jasje aan en ga omgekeerd terug lopen, mijn vriendin Joke loopt haar eerste en had haar belooft om haar tegemoet te lopen.

Met mijn rugzak op dribbel ik terug goed oplettend zodat ik haar niet per ongeluk voorbij loop, ondertussen moedig ik iedereen aan: kom op de laatste metertjes zijn het mooist roep ik naar iedereen, na een km of 3 zie ik mijn Joke aankomen, ze ziet er goed uit en loopt een keurig tempo, loop met haar mee en vraag hoe het ging ( het is haar eerste ½ marathon) ze voelt zich best wel moe maar het gaat, bij het laatste km punt wijs ik Jan Kooistra op Joke en ja hoor ze wordt extra omgeroepen, we lopen samen het laatste stuk en joke weet er nog een sprint uit te gooien, Goed hoor!!! Keurig gelopen.

We drinken nog wat en lopen terug naar het hotel ondertussen ook Annelies binnengekomen ook haar eerste ½  erg goed gegaan met deze dames. We gaan lekker douchen, maken nog gebruik van het zwembad wat lekker ontspant. Hierna terug naar de boot, onderweg komen de marathon heren en dames nog binnen we moedigen ze nog even aan, ik zie ook MO binnenkomen en geef hem nog een extra aanmoediging .

Zo we zitten op de snelboot naar Harlingen, als we aangemeerd zijn haal ik de auto al rennend op ( ik voelde echt niks ) en zijn nog wat gaan eten en hierna naar huis gegaan.

Dit was een heerlijk weekend met een hele mooie PR