Ton die loopt
De finish is niet het einde van het lopen......(Ultraloper Jan Knippenberg)
Ton
 

Loopt omdat het moet .... en waarom moet het ...weet het niet maar ga elke keer weer en dat voelt goed
Loop te genieten te vergeten en te beleven, zwervend van A naar B.
Liefst en het leukst loop ik met mijn vriendin Joke, wij samen lopen maakt mij gelukkig
Geinspireerd door:
Jan Knippenberg en Jolanda Linschooten"Lopen is geen sport maar een manier van reizen, waarbij geest en lichaam zich voortdurend verplaatsen"
Ron Teunisse "Als ik loop voel ik me rot, maar als ik niet loop nog rotter" en zijn mooie gedicht over het duin.
 
 
Reacties
Laatste artikelen

JKM 60 KM

Het is zaterdag 19 april de datum dat deze klassieker wordt gelopen.

Heb op Facebook afgesproken met Carlo Papot en Gerard Bartelsman om bij mij thuis af te verzamelen, dit omdat het treinverkeer hinder ondervind op het traject Den Helder en juist op deze dag, Joke gaat ons brengen en haalt ons ook weer op, niets belangrijker voor de voorbereiding begin en het eind dat het goed verloopt.

De mannen zijn op tijd in Heerhugowaard, we drinken nog een bak koffie en we gaan naar Wijk a Zee, aldaar aangekomen komen we al direct bekenden tegen, hoi hee enz enz het ultra wereldje is niet zo groot, zeg nu zelf wie heeft het nu in zijn kop om 60 of 125 km over het strand te hollen, juist wij dus, mannen vrouwen die het leuk vinden om hun grenzen te verkennen, altijd flink trainend in regen weer en wind gaan zij smorgens heel vroeg of in de nacht op pad om de eenzame uren op te zoeken ( waar heb ik dat gelezen? Jolanda Linschooten).

We melden ons bij het secretariaat waar Henri Thunnissen onze startnrs uitreikt, iedereen bereidt zich voor en maakt een praatje, foto’s worden gemaakt en ondertussen komt er een ribboot aan met Esther Devilee er op, mooi om te zien hoe het nu georganiseerd is, hup daar zie ik Eshter en Edwin Otto gaan voor het vervolg van hun monstertocht.

Spreek nog even Robert Boersma die gestopt is, niet zo raar want hij heeft enkele weken daarvoor Milaan San Remo gelopen helemaal zo’n monstertocht, hij is geblesseerd en ik zie hem de trap op lopen, nou nee zich de trap op helpen, ook dat kan je overkomen als je zoveel loopt.

 

De toeter gaat en we worden naar buiten gedirigeerd, ik, ik sta altijd stijf van de zenuwen, alles goed juiste schoenen kleding enz. altijd onzeker hoe klein of groot de loop ook is, het hoort bij mij en denk dat het ook gezond is een beetje adraline verhoging, precies om 09:00 gaat na enkele mededelingen de toeter en we gaan.

We lopen, eerst een stukje pier en dan boem volop het strand op en tegenwind, iedereen wist het Noord Noord Oost kracht 4 a 5, ik zet m’n tempo in en probeer boven de 6 min de km te blijven, kalm blijven dat is het motto, een fout die de meeste maken dat ze te makkelijk snel weg gaan en makkelijk met de meute meelopen, weet het, je bent goed getraind en loopt heel makkelijk 5 min de km en 1 km is niet erg, STOP!!! pas op, het is een ultra en dan moet je zuinig zijn met je brandstof en helemaal in het begin.

Ik loop een beetje in de achterhoede, zie een groepje met Gerard Bartelsman en Carlo Papot en Ruud Verhoef iets meer dan 100 meter voor me lopen, er naar toe komt bij me op, neeheeee!!! bij je plan blijven Ton het zou je te veel energie kosten. Ik loop een beetje om en om met Jolanda van Velzen op we wisselen een beetje stuivertje. Na een km of  6 zie ik een loper op me afkomen in het gifgroen, zag hem al bij dat groepje van Gerard heen weer springen en ik denk die doet gek, maar dichterbij gekomen zie ik dat het René Schoen is, hij komt bij me lopen en maakt wat foto’s en gaat schuin voor me lopen om e uit de wind te houden, altijd een morele opsteker, hij loopt met mee tot Castricum zoekt voor mij de mooie stukjes strand uit.

Bij de verversing zie ik ook een bekende Yvonne Oosterveen die me aanmoedigt, even een banaan er in beetje drinken en weer gaan, nu alleen verder, vanaf hier is het mijn strand, heb hier heel wat km liggen weet waar het strand zacht wordt waar de paaltjes staan enz enz alle herkenningspunten ken ik en weet hoe ver ze zijn, opeens zie ik een vent op het strand liggen even voorbij de Golfhoogtemeter, ik denk nog wat een gek, hij staat op en plots zie ik dat het Mark Zwart is, die oersterke Derper mooie vent die mij altijd trakteert op Derper uitspraken en gezegden heerlijke vent en weer een opsteker voor mij.

We komen Egmond voorbij het begint aardig drukkig te worden op het strand met toeristen, hier en daar wat hardlopers, een paar die ik tegemoet loop keren en lopen met me mee, wat voor wedstrijd loopt u? Ik zeg de Jan Knippenberg Memorial, Oh en hoe lang is die? Nou zeg ik 60 km, Watttt eh ja 60 km en er zijn er ook bij die lopen 125 km, ze vallen nog net niet om van verbazing, waar moet u heen ? ik zeg naar Den Helder en dan ben ik klaar, ze staan stil en wensen me veel succes.

Daar ga ik weer, dribbelend in hetzelfde tempo van gemiddeld 6:10 hou het goed vast zo, na Bergen aan zee zie ik opeens 2 personen lopen van wie ik er zeker 1 herken, het is Esther, ze wandelt, een ongeschreven wet zegt bij de ultralopers dat je nooit iemand zomaar alleen laat die in moeilijkheden zit, bij Esther aangekomen zie ik dat ze het heel zwaar zit, sla m’n arm over haar heen probeer haar bemoedigende woorden te geven,  ze geeft antwoord maar lijkt wel of ze in trance is, in trance om door te gaan, en ze gaat, ze is in gezelschap dus ik kan ook door.

Even later ga ik de dijk op, weet dat bij Petten de volgende stop is en loop zo van de ene post naar de andere, ik zie in de verte nog een loper die je zo herkent Mo Indrissi heel langzaam kom ik dichterbij, toch valt de dijk me zwaar, loopt iets scheef vervelend asfalt en zie het einde niet, krijg een beetje een inzinking op 35 km, kom op Ton doorlopen kleine pas en door lopen, plots zie ik de caravan en steek weer even op, heb het warm gekregen en trek wat uit om vervolgens in m’n zweetshirt door te lopen en dat voelt goed, verlies bij de posten wel wat tijd omdat ik uitgebreid een cola en bananen sta weg te werken maar het geeft me wel weer heel veel energie om door te gaan.

De wind beukt maar door en door, kleine pas eigen tempo en doorgaan licht lopen hoor ik mezelf zeggen lichtlopen kleine pas concentreren zo dendert de mantra door m’n kop.

Op een gegeven moment kom ik Mo weer tegen, hij loopt beduidend langzamer, ik loop even met hem op maak wat foto’s en Mo dringt aan dat ik door moet gaan, ik ga weer verder, op een gegeven moment zie ik ook Edwin Otto wandelen, Edwin altijd opgewekt en vrolijk, sluit me even aan en wandel met hem mee, zijn lichaam is moe maar hij gaat het redden als is het wandelend.

Ik ga na deze wandeling met Edwin weer aan de dribbel even verder zie ik Rob Roelofsen, die loopt meestal sneller dan ik maar kom bij hem te lopen we gaan op naar de volgende post op een km of 45 daar de laatste verversing, ook hier weer onthaald op al het lekkers en niets te kort, maak nog wat foto’s en weer gaan.

Bij het opstarten van de laatste post ga ik toch echt de benen voelen, de spieren doen rare kronkels maar ze houden zich goed, lopen focussen en doorgaan licht lopen lichte tred houden gaan gaan  hoor ik me zeggen, besef me dat bijna bij de 50 km ben, heb met Joke afgesproken dat ik haar zou bellen, zodat zij van huis kan gaan om ons op te halen in Den Helder, weer een mentale opsteker, na wat verderlopen zie ik Rinus wandelen, hoi Rinus wat is er aan de hand, Rinus heeft afgelopen weken heel wat loopjes gedaan, limburgs zwaarste 80 km ronde van Castricum 60 km en aansluiten even de marathon van Rotterdam, hij heeft last van zijn knie en besluit om de rest uit te wandelen, ik wandel nog even wat met hem, wanneer komt die andere rotdijk nou Rinus? Nou je zit er vlak bij zo meteen om de hoek zie het zomaar opeens opdoemen, en ik ga dan weer dribbelen en Rinus maakt nog een foto van mij , en ja zomaar opeens zie je de dijk, zie nog wat lopers en we kruipen bijna het schuine stuk omhoog kleine pasjes maar we gaan, wat loopt dat scheef zeg niet te kort.

Ook hier komt weer een eind aan, de lange Jaap in het zicht nu is het niet ver meer, zie een loper die achter een fiets schuilt want hier is de wind niet normaal meer je komt amper vooruit, ik besluit om er achter te gaan lopen, op een gegeven moment is ook hij moe en gaat wandelen, ik ga door lichte tred en kleine pasjes, daar komt een mountainbiker aan, hee het is Ellen Boersma zo leuk om haar te zien zo een morele opsteker ik kikker weer helemaal op, ze houd me uit de wind en zo lopen we naar het punt waar we de dijk af mogen de 5 dukdalven hier staat een mannetje die zegt deze kant op, het laatste stukje omhoog dan opeens naar beneden, ai dat doet zeer maar het gaat, nu geen wind meer achter de dijk alleen maar zon en wind mee, m’n tempo gaat omhoog denk dat er nog een loper achter me zit nog iets harder het gaat zomaar ik kan zelfs nog de sprint een beetje inzetten na 60 km, opeens zie ik de tennis baan ik ben er bijna, links zie ik legende Joop de Keizer met zijn vrouw Anke staan Heee Joop roep ik een high 5 volgt.

Het laatste stukje en zie het tijdregistratiebord ik ben er zo blij zo ontzettend blij ben ik en wat voel ik me goed, alsof ik hem gewonnen heb, loop bijna door naar de kleedruimtes ho ho ho jongeman ik wordt teruggefloten door Mevr. Hanna Knippenberg, zij feliciteert elke gefinishte loper/ster met een ferme hand en drie kussen en de medaille, daar doe je het toch voor.  

In de kleedruimte is er een pastamaaltijd voor iedere loper, neem eerst een lekker biertje en die glijd er zo in en de volgende ook man wat is dat dan lekker.

Ruim 3 maanden voorbereiding met weken van soms 120 km ben ik bezig om mijn duurvermogen op orde te krijgen om deze mooie loop te volbrengen nu was het zover en ik heb genoten van begin tot het einde.

 

De finish is niet het einde van het lopen….. woorden van Jan Knippenberg die mij aan het ultralopen heeft gekregen.

 

Reacties (6)

Rondje trailen in Bergen

Vandaag een rondje met Onno Yperlaan gepland, we hadden dit donderdag al afgesproken, deze donderdag regende het flink en was bar en koud, Onno had het er al over gehad en zij spontaan " ja leuk man". Weet dat Onno niet helemaal de weg weet in Bergen en Schoorl en ik loop daar ruim 20 jaar, dus vind ik het leuk om Onno wegwijs te maken door deze mooie achtertuin, een mooi gebied met mooie klein paadjes maar je kan ook buffelen tot je er bij neervalt.

Het had donderdag al flink geregend en de vrijdag en zaterdag deed ook een duit in het zakje, ik weet dat het dan in sommige gedeelte van het bos flink nat kan zijn, had voor deze keer niet mijn Hoka's aangetrokken maar mijn Salomons die daarvoor weer eens uit de kast gehaald. Onno had nieuwe salomons en een nieuw rugzakje en die wou hij wel eens goed uit proberen. Ik had me deze morgen bijna verslapen maar was er wel op tijd uit om nog snel een bakje kwark naar binnen te werken spulletjes lagen klaar en op naar Bergen.

Ik had al een beetje route in m'n hoofd van min 15 km en zou het langer maken als het lekker liep, Onno was al op de parkeerplaats toen ik aan kwam rijden, even nog de schoenen goed vast en de rugzakjes om en dan maar gaan, de meeste lopers gaan er bij El Primo al in, toch licht er aan de andere kant ook een heel mooi stukje bos wat omsloten is door de rondelaan en de Eeuwige laan, ligt een beetje in een driehoek maar heeft ook heel veel kleine paadjes waar je kriskras doorheen kan lopen, dus de sparrenlaan op en die stond al vol met water, ik dook maar gelijk de plassen in want je wordt toch zeiknat en dan heb je het maar gehad. op het eind precies 1 km ga je rechtsaf het laantje van Bello ( het treintje wat vroeger van alkmaar naar bergen reed ) op, hier loop je dan langs de achtertuinen van de miljoenenvilla's van Bergen, op het eind heb je de optie om rechtdoor te gaan richting Bergen aan Zee of rechtsaf weer richting de parkeerplaats, het laatste gedaan, bijna bij het eind gingen we weer richting duin om vanuit daar lekker slingerpaadjes te nemen.

Gezien de harde wind had ik gekozen om de shortcut te nemen en de slufter over te slaan, moet morgen ook weer aan de bak dus niet te gek. Tot mijn verbazing opeens weer eens een extra wildrooster op mijn pad ze zijn flink bezig in het duin, mijn medeloper Jan Roos had het hier al over op FB, het landschap wordt steeds kaler en kaler, door het gestamp in de plassen worden we steeds natter en smeriger, de modder zuigt aan je voeten, het trekt het sopt en je moet niet kijken naar je tijd want je kan gewoon niet harder. Zelf loop ik niet optimaal, moet weer wennen aan de Salomons, wat ben ik toch verwend met de Hoka's. al slingerend en af en toe een stop lopen we weer richting de parkeerplaats, het zijn uiteindelijk best wel knappe trainings kilometers, je voelt je benen goed verzuren door dat geklim en gestamp door de plassen en modder, veel springen van de ene kant naar de andere kant maakt de benen moe.

We komen onderweg nog wat meer lopers tegen die ook de wind en regen trotseren maar zeker niet de route lopen die wij hebben gedaan en als ze hem al doen dan lopen ze buiten de paden wat wat een modder en water, we lopen langzaamaan weer richting de parkeerplaats, daar aangekomen komen we tot de conclusie dat we top gelopen hebben en er van genoten, kregen het niet voor niks.

Gelukkig neemt de trainingsomvang mij weer toe, kom nu teminste weer eens over de 80 km heen, dat moeten er heel snel 100 worden, heb er zin in :-)

 

Het was een mooi rondje Onno we gaan dit nog wel eens een keer meer doen.

 

Reacties

De Asselronde

Zondag stond de Asselronde in Apeldoorn op het programma, al vrij vroeg ingeschreven omdat dit mooi paste in de opbouw voor de marathon in Edinburgh en ook op voorbereiding voor lang doorlopen.

Ben na  de 60 van Texel lange tijd een beetje aan het zeuren geweest en had eigenlijk doorgaans last van zeurderige pijntjes en liep gewoon niet lekker, ben er voor naar dokter geweest en bleek dat de bloedwaarden allemaal net op het randje waren. Eet je wel goed? was de vraag, eeh ja draadjesvlees en spercibonen zondags rauwkost zeg maar gewone hollandse pot en daar wijken wij weinig vanaf, eet elke dag wat fruit dus dat moet wel goed zitten, drinkt u ? ja ... herstelbier of een wijntje op vrijdag en zaterdag ze moest lachen. Goed daar zou het niet aan kunnen liggen en ben ook van mening dat een gezonde hollandse pot voldoende is voor een loper. Dus verder onderzoeken, nu schijnt m'n hormoon spiegel niet goed te zijn dus dat onderzoeken en daar blijkt uit dat... dat weet ik donderdag aanstaande, misschien wel niks of wel iets of hoort er bij ( ouder worden ) wie zal het zeggen.

Maar goed, de asselronde, na een lekker relaxed ritje richting Apeldoorn, stuite ik op een file richting het centrum, ik was dus niet de enige, de stomstom om een alternatief gevraagd en jahoor zijweggetje en ik was er zo, dichtbij de start kon ik nog makkelijk de auto parkeren.

In de Orpheus aangekomen is he lekker druk kijk ik wat om me heen zie geen bekenden dus loop wat door ga maar een plekje zoeken om m'n tas en kleding neer te leggen, net dat ik dat heb gevonden hoor ik op eens heee Ton, Ciska Wolf en Gerard Bartelsman in koor, Pascal was er natuurlijk ook bij, na 3 dikke zoenen van Cis kunnen we weer ff bijpraten, altijd gezellig met de Wolfjes, er komen nog meer loperts zoals Ruud Verhoef die ik nog nooit live gezien had Inge Versluis, kitty en zo is er al snel een groep, gezellig.

Het is tijd om naar de start te gaan, onderweg kom ik nog meer bekenden tegen en gelijk weer even bijkleppen, Tamara vd Ley kom ik het startvak tegen samen met Inge, zij zou met Rinus vd Wal de asselronde lopen en dan zou rinus zelf na 26 km verder gaan voor de marathon, maar in geen veld of wegen geen rinus te bekennen. De kerkklok luid en niet veel later gaan we toch maar van start, ik wil rustig lopen en genieten, ik loop eerst nog even met de dames mee en dan zie ik schuin voor me Martin van Noort met Niels Vos en Pascal Wolf lopen, Martin had ik nog niet gezien dus ik naar hem toe en even een klein schouderduwtje uitdelen, hee Martin hoe is het, goed goed maar toch niet helemaal want hij loopt de laatste tijd ook niet zoals het hoort. We lopen gezamelijk in een rustig tempo even op, het is gezellig en druk langs de weg.

Ciska is onze trouwe supporter onderweg, zij moedigd ons aan en fietst mee, steun en toeverlaat voor ons allemaal, ik loop echt lekker en gezellig, toch wil ik m'n eigen dribbel aanhouden dus loop ik iets vooruit, we pakken de hellende stukjes wat mijzelf wel lekker ligt, ik zie vlak voor Hoog Soeren een vent met een tulp op zijn kop, nondejeu dat kan niet anders dan Frans Rutten zijn, ook hem ken ik alleen van Facebook maar we hebben zo af en toe aardig op en aanmerkingen op elkaar en als export Limburger mag hij in Noord-Holland wonen, zie al dat hij het  niet makkelijk heeft, ik loop naar hem toe en roep NONDEJUE als dat Franske niet is, hij kijkt op want hij heeft t echt zwaar en loopt tegen zichzelf te vechten, hee Ton is het dan, we hebben een kort gesprek en Frans moedigd me aan om verder te gaan, we gaan elkaar vast en zeker vaker zien Frans.

Na Hoog Soeren zie ik Tamara en Inge lopen, ik loop er langzaam naar toe, bij ze gekomen loop ik  nog een tijdje stiekum achter ze maar dan hebben ze me in de gaten, we lopen gezamelijk een km of 5 of 6 met elkaar op totdat Inge een sanitaire stop moet maken, Tamara en ik lopen nog 2 km langzamer maar voor Inge is het niet mogelijk om ons nog bij te benen, dat moet je ook niet doen als je een marathon loopt want dan ga je stuk, jammer het is niet anders volgende keer beter ik vond het wel gezellig met z'n drietjes. Ik loop nog steeds zo beetje rond de 5:40 soms iets sneller soms iets langzamer omdat ik bij elke kraam een lekker koppie thee neem en dan wandel ik even, Tamara loopt door anders verzuurt ze, het gaat lekker zo met z'n 2tjes en we houden hetzelde tempo er in, het lange vals plat nemen we even of het nix is en loop zelf nog lekker tot een km of 23 toen had ik het gevoel dat het voor mij nu wel genoeg was, en opeens hoor ik Ciska weer, zij komt aan fietsen en roept dat Pascal en Niels er aan komen en niet veel later hoor ik een brul van Niels dat ik niet stiekum mag versnellen, wou dat ik het kon dacht ik.

De mannen komen bij 24 km bij mij lopen en geef aan dat het mooie bij er af is, ik ga nog even een koppie doen bij de 25 km en dan weer verder zeg ik, afgesproken roepen de mannen, Tamara gaat door, zie haar nog wel een paar honderd meter voor me maar heb gewoon ff de kracht niet meer om aan te zetten, de mannen slepen me als het ware de laatste km door ( bedankt he mannen ) want ik had het ff niet meer. 2 Stappen na de finish kan ik snel weer lachen en heb een herstel harslag van 35 dus helemaal oke en vind dat ik weer lekker gelopen heb, het grootste deel althans. Loop samen met Pascal naar de Orpheus en nemen een heerlijk herstelbiertje, we zitten nog even te kletsen en daar komt Ciska alweer binnen met de mededeling dat Martin op 21km uitgestapt was, hij had het behoorlijk zwaar. Cis had hem meegenomen op de fiets want anders moest ie nog een hele tippel maken. Nu nog even wachten op Gerard die uiteindelijk zijn martathon even in 3:55 wegliep en Ruud Verhoef kwam ook nog fris en fruitig naar binnen of ie een boswandelingetje had gemaakt.

We hebben nog lekker even nagezeten en was gezellig, ik ging weer op huis aan en kon terug kijken op een geslaagde dag en loop, mooi weer gezellige mensen om je heen, prachtige loop gedaan wat wil een mens nog meer.

Ben lekker in de opbouw bezig om zgn langlopen te doen en het gaat tot nu toe goed

Reacties (5)

 

Deze ontzettend mooie loop moest ik dit jaar voorbij laten gaan, te weining km gemaakt en zat niet goed in m'n kop dus besloten een week van te voren om niet te gaan lopen, doet pijn en probeer het te verdringen door mezelf te zeggen wijs te zijn, en achteraf is dat dan wel ook zo maar ja als loper wil je zo graag.

Omdat ik niet meeloop en weet dat Rinus en Ferry altijd hulp kunnen gebruiken heb ik me aangemeld om m'n andere loopmaat Jan Roos te helpen bij de Deining in Castricum, de grote post voor de 57 en de 100 km lopers en het eindpunt van de 50 km lopers, weet dat als je daar in je eentje staat dat het razenddruk is en je ogen te kort komt om de lopers en loopsters te registreren. Het is een vrije loop en iedereen loopt echt op eigen verantwoording maar toch wil dat er niemand gemist wordt, Rinus zelf was de vliegende keep en reed van plek naar plek om te kijken of iedereen gepasseerd was.

Rinus heeft de telefoon met het noodnummer en als het niet meer gaat zou hij je zonodig oppikken, dit bleek voor sommige lopers nodig, het kan iedereen overkomen en is niets om je voor te schamen want je hebt er tenslotte veel voor getraind, het kan een kou zijn op de maag of niet lekker gegeten of noem het maar op. Vergeet niet dat je lichaam in de nacht veel vraagt van je verteringssysteem, in de nacht doen de darmen veel werk en als jij dan nog even bedenkt dat je 50 km of nog langer gaat lopen is de kans aanwezig dat je darmen of buik even gaat opspelen.

Ik was bij de start aanwezig in de hotel Wienerhof, altijd leuk om iedereen weer te zien, ultralopers is en zijn een grote familie, ze zien elkaar zo nu en dan en dan is het ook gelijk goed, wie of wat je bent maakt voor hen niets uit, 1 doel gezamelijk lopen en elkaar helpen in nood is eigenlijk een soort erecode. Tijd doet er niet toe, het gaat om de tocht, soms ben je snel en eindig je als eerste en dat is dan mooi maar het gaat uiteindelijk om het voltooien van je loop en dat je er zelf heel veel plezier aan hebt, zwaar ja het is zwaar maar daar ben je ultraloper voor, gevecht in je hoofd dat je doorgaat en soms ga je door een diep dal en verlies je maar je kan er ook uitkomen en dan win je en dat is mooi.

Na iedereen even gesproken te hebben en wat foto's gemaakt te hebben gaan de 1e lopers weg, er is zelfs een filmploeg aanwezig om dit vast te leggen, na een half uurtje gaan de 50 km lopers en dan is het stil, de lopers gaan eerst gezamelijk nog door Den Helder en dan de dijk op, dan lopen ze nog bijelkaar maar dan krijg je kleine groepjes en dan valt het uit elkaar. Sommige lopen lekker samen en anderen lopen echt het liefst alleen, de zee aan je rechterhand het strand voor je en lopen maar.

Ik was nog even richting huis gegaan voor een kop koffie en wat eten en toen weer richting Castricum, om 01:00 afgesproken met de eigenaar van de Deining en die was paraat, Jan Roos was er al, we kregen uitleg over het koffie apperaat en de verlichting en het afsluiten en we kregen de sleutel, wat een vertrouwen en een support, dat vindt je niet snel ergens meer.

Na een uurtje zien we dan toch een lichtje dansen, wat ik al vermoede wordt bevestigd, Robert Boersma komt er aan, hij is in topconditie, trainen voor een nog grotere tocht Milaan san Remo, is even een stukkie verder, maar dat gaat hem lukken dat is op zeker, hierna komen nog 2 deelnemers en zoetjes aan komen de deelnemers van de 75 en de 100 binnenrollen, we geven ze te drinken en eten wat ze maar hebben willen, kunnen evt. even doorwarmen en dan gaan ze weer, wij boeken ze in voor een tussentijd maar belangerijker is dat we ze gezien hebben, we willen niet dat er mensen vermist worden.

De eerste loper van de 50 is ook binnen Tabbe de Boer, keurig gelopen in 5:24, nu is het opletten, want de lopers van lange afstand en de finishers 50 komen nu door elkaar binnen, je moet ze wel even registreren en je wilt ze toch ook goed ontvangen en kijken of ze er goed bij zitten en niet zomaar omvallen, scherp blijven dus. Jan en ik vormen een team, jan roept de tijd en zorgt voor de warme drank en ik noteer zo goed en kwaad als dat kan, de meeste melden zich vanzelf al.

De rijdende post Rinus is ondertussen ook geariveerd en neemt nog lopers mee richting de pierenwaai

Het eten en drinken gaan er goed in bij de meesten, we hadden net niet genoeg cola in huis om iedereen te voorzien maar volgend keer beter, andere drank en eten was er voldoende. Naar mate de nacht verstreek wordt het rustiger nu wachten op de laatsten, een aantal blijft zitten totdat ze de eerste trein bij Castricum kunnen nemen, voor hen is het goed toeven bij de openhaard, dat is toch een ongekende luxe. jan en ik kijken de lijst nog een paar keer na of we niemand vergeten zijn, er blijken nog 3 mensen onderweg te zijn, 2 Grieken en nog een nederlandse loper, deze schijnt een beetje de weg kwijt te zijn en loopt zowat in Heemskerk en is de Deining voorbij gelopen. De Grieken zijn bij 27 km gaan wandelen maar we hebben op ze gewacht, bijna 8 uur zijn ze bezig geweest en de nederlandse loper komt na wat telefoontjes en wat seinen met m'n lichtje ook binnen na 8 uur. We ruimen de boel op maken alles netjes aan kant en sluiten de tent af, Jan brengt de Grieken nog even naar het station en zo komt er een einde aan onze bijdrage.

Ik heb het ontzettend leuk gevonden om ook eens aan de andere kant te staan, jullie allemaal binnen te halen en even te zien kijken of het gaat en te voorzien van een natje en een droogie zoals ze dat hier zeggen, en ja had liever zelf gelopen maar er komt nog zoveel om te lopen dus voel me niet benadeeld maar een beetje jaloers wel :-)

Het gaat iedereen goed en hoop jullie weer eens allemaal weer te zien.

Foto's hier te zien

 

Groet, Ton

Reacties

De 1/2 Marathon van Egmond, een klasieker van de 1e orde. Zelfde parcours maar altijd anders, dan regent t dan sneeuwt dan is het strand weer rul dan heb je weer vloed. Vandaag hadden we prachtig weer en heerlijk zonnetje, weinig wind wat wil een mens nog meer, ja een breed hard strand, helaas dat was er nu niet bij, na de Paal was het prut met het strand.

Had vrijdag nog een lichte test gedaan en was tot de conclusie gekomen dat ik zo rond de 5:10 5:20 zo kunnen lopen, zaterdag lekker rustdag en zondag ja toen was het zover, altijd loop ik dan een beetje door het huis te rotzooien op zoek naar dingetjes die ik niet kan vinden en dan net nodig heb voor de wedstrijddag, de dag er voor klaarleggen? ja maar heb ik nooit gedaan, een ieder heeft dan zo zijn eigen rituelen.

Met de auto naar Egmond fiets achterop en dan de toet in Egmond-binnen neerzetten en een klein stukje fietsen naar t Derp ( zo heet Egmond onder de Egmonders). Ruim op tijd in de sporthal waar het al gezellig druk is, lekkere muziek werd er gedraaid en dan kom je al snel in de stemming. De eerste loper die ik tegenkom is Onno Yperlaan

, lekker ff bij kletsend zie ik Jan Roos voorbij schuifelen,

Jan gaat op zijn blote kakkies vandaag, heb er een enorm respect voor, koud hoor en je moet er behoorlijk voor afgehard zijn.Wie ook een harde is ....... haar naam zegt het al Paula IJzerman, een vrouw die een echte bikkel is, eerst teentje gebroken,Nou ik gaat we ff Egmond fietsen hoor en toen met die fietstocht ff crashen knie open gehavend en al Nou ik gaat ook nog ff de halve van Egmond lopen hoor  en ff 1:41 wegtikken :-) wouw goed hoor 

Hierna zie ik al een hele groep verschijnen, Cor Ruigendijk (allias Senicor )

en zijn zoon Ruben, loopvriend Gerard Bartelsman Ron Daalhuizen en nog een aantal loopvrienden, dan is het al snel een gezellig boel, leuk om elkaar weer te zien,

na het omkleden op naar het startvak, beetje warmlopen en we staan lekker in het zonnetje, het leek wel voorjaar wat lekker.

De eerste kilometers gaan echt lekker, ontspannen loop ik samen met Cor zo rond de 5:10 5:20 echt lekker dan draaien we het strand op, het eerste stuk gaat nog lekker, dat wist ik, altijd het eerste stuk tot de paal is goed daarna is het zachter, dit komt door de zoetwaterwel die daar onder de grond zit, ooit is daar het oerIJ uitgemond die ondergrondse stroom is daar nog altijd voelbaar. We moeten half door het water en zachte zand lopen, dit drukt op de tijd en op de beentjes want die hebben het te voorduren. Daarna gaan we het strand af, ff bikkelen door het mulle zand en naar boven toe een slok water boven op en weer gaan.

Na de 10 heb ik het slecht, loop boven m'n adem en dat voelt niet goed, probeer het nog te herstellen door er op te letten maar het lukt me niet om in de juiste ritme van ademhalen te komen, lijkt wel of ik hyperventileer, stop nu even bij elke post om wat te drinken en op adem te komen. loop weer lekker door en haal het tempo nog meer naar bendeden toe, moe door m'n adem kom ik op de bloedweg aan, nog even doorbikkelen. zie daar Marjan staan, die staat mijn maatje Ruud Stevens op te wachten om hem de laatste km nog even aan te moedigen, zij merkt mij het eerst op zo ben ik met mezelf bezig, niet goed dus, op het eind klopt Robert Teunissen nog even op mijn schouders, gaat ie lekker Tonnie ??? ik grom nee wil niet echt lukken, zie vlak voor het eind Andre Stuijk nog even lopen, en zo ben ik hem weer kwijt, had hem nog wel even willen spreken.

Over de finish in 1:55 niet geheel tevreden, m'n herstel hartslag is 40 slagen dat is dan wel weer goed, er had meer ingezeten maar goed ik ging en ga altijd nog van het sportieve oogpunt en het samenzijn van leuke loopvrienden en we hebben gewoon weer ff 21 km in de knip zitten.

In de sporthal nog ff napraten en dan weer op t fietsie naar de auto en binnen 15 min sta je weer onder een heerlijke douche

Vergeet nog haast te vermelden over de goede prestatie van Wendy Vis Feskens, zij liep samen met Marek Vis even een pr weg en dat is toch wel heel goed op dit parcours.

Gr Ton

 

 

Reacties

Een nieuw jaar, besloten om toch maar weer eens dingen op te gaan schrijven, tuurlijk kan ook op facebook maar dit heeft ook wel wat en bent net even meer met het verhaal bezig.

Er staat weer heel wat op stapel komend jaar, nu bij dit schrijven zit ik aan de vooravond voor Egmond, je moet weten dat ik de afgelopen maanden nog al gekwakkeld heb met de achilispezen, het hield maar niet op en maakte het lopen nu niet plezierig en dat zou het wel zo moeten zijn. Nu voor Egmond begint het weer te lopen, zal geen PR lopen maar elke keer weer een stukje beter, een PR is ook niet zo belangrijk maar het lopen zelf en het plezier met trainen met je maatjes staat voorop.

Sinds ik andere schoenen heb: " Hoka's" loop ik weer als een zonnetje,

het is misschien een hype maar toch lopen er al heel wat namen op deze Fly zone schoentjes, het is letterlijk soms alsof je vleugels hebt, het geeft een gevoel alsof je op een dennenpaadje in het bos loopt, maakt eigenlijk niet uit welke ondergrond je pakt het gevoel blijft hetzelfde, je hebt de neiging om op je voorvoet te gaan lopen omdat de schoen erg prettig afwikkeld, hij is ook door zijn brede zool erg stabiel dus voor de overproneerders onder ons is het ook lekker lopen. Ze lijken zwaar maar gewicht is slechts 280 gram tot 310 gram. Ze zijn in Nederland nog maar beperkt verkrijgbaar maar als je contact opneemt met ultraloopster Esther Devilee dan zal zij uitgebreid advies geven en zal ze de gelegenheid geven om ze te proberen, Esther reist door het land heen om ze te promoten dus wie weet bij jou in de buurt. U bent gewaarschuwd want eenmaal geprobeerd wil je er niet meer vanaf :-)

Waar was ik gebleven, O ja Egmond, heb de laatste weken weer in Derp gelopen en het parcours is het hele jaar open dus lekker hollen daar, altijd even verslikken in de afstand van het strand, naar de hoogtemeter vd golven ( die mast ) is 3 km en daarna nog 4 km daar waar het strand altijd ff zachter is, een beetje van dat zuigende zand tot aan Castricum, dan lekker even de strandafgang op even op adem komen dan weer zo het duin in even een paar klimmetjes doen die eigenlijk niet veel voorstellen. Een stukkie verhard en dan de bloedweg op, net als je benen het zuur krijgen net dat klimmetje en daar staat altijd wind, maakt niet uit hoe de wind staat ook al staat er geen wind, je gaat daar door een dalletje wat altijd wind tegen is, daarna het dorp indraaien langs Hotel Zuiderduin en dan vlieg je bijna langs de strandafgang langs de van Speijk (vuurtoren) en dan het laatste stukkie omhoog en 400 mtr sprint naar het eind.

Dat staat volgende week dus te gebeuren, heb er zin en vooral genieten en niet over de kop lopen.

Veel plezier volgende week in Egmond

Reacties
Gelopen km
Maand 
Kilometers
Januari
194,46 km
Februari
361,83 km
Maart
427,02 km 
April
274,31 km
Mei
 
Juni
 
Juli  
Augustus
 
September
 
Oktober
 
November
 
December
 
Totaal 2014
 1204,79 Km
Totaal 2013
3.107,60 km
Totaal 2012
3.849,41 km
Totaal 2011
3.084,47 km
Totaal 2010
2.076,01 km
Totaal 2009 
2.734,14 km

loper/sters die ook iets te melden hebben
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl