New York New York

 

Op naar new York met een missie om daar voor KIKA een bedrag in te zamelen en als tegenprestatie een marathon te lopen.

Sponsors waren vrij snel gevonden en het minimum bedrag van € 5500 euro was in een ½ jaar bijeengebracht, later nog is het tot € 6250 uitgegroeid, in totaal hebben de lopers van KIKA 1,2 miljoen opgehaald wat natuurlijk een pracht prestatie is.

Jullie allen hebben natuurlijk alle berichten gelezen, maar hier dus een verhaal van mij.

Op schiphol hadden we snel contact en was het al vrij vlot gezellig, op naar the USA, vliegen liep vlot maar bij de douane JFK airport moesten we 2 uur in de rij staan, en ze doen daar rustig aan, vinger afdruk duimafdruk hand afdruk irisscan en wat kom je hier doen ??? afijn er doorheen en verzamelen, daar kregen we te horen dat er in het hotel geen stroom was en dat we daar dus niet heen kunnen, er moest uitgeweken worden naar Philadelphia zo’n 3 uur rijden. Op zich was dit geen probleem maar we moesten nog even 2 a 3 uur wachten op de bussen want er was geen benzine dus maar weer wachten, uiteindelijk in Philadelphia beland en gelijk te bed, het was virtueel 4 uur in de nacht voor ons.

We maakten ons klaar om naar NY te gaan om daar de startnummers op te halen en lekker een middagje te beurzen want die is daar HUGE.

Na het zwerven over de beurs met onze aankoopjes kwamen we bij de uitgang een paar kikalopers tegen en vroegen aan ons of we het al gehoord hadden? Wat…… vol ongeloof hoorden we het aan, nog meer lopers kwamen aan en ja hoor nog meer berichten vanuit nederland, ze wisten het daar eerder dan op de beurs, na enige ogenblikken zagen we dat de uitgifte van de startnummers ook gestaakt werden, daar groeide de rijen langer en langer.

De verslagenheid was groot onder de lopers, er waren lopers bij die nog nooit een marathon gelopen hebben en hier zouden debuteren, familie die spontaan was ingevlogen om ze te supporteren kwamen voor niets, er waren die spontaan in tranen uitbarsten. Wat nu? De organisatie van KIKA zat nu ook even met de handen in het haar, ze hadden al best veel tegenslag en nu weer improviseren, Wim Verhoorn

Nestor van de loopsport nam het voortouw hierin en er werd een 10 km loopje georganiseerd langs de boardwalk van Manhattan, we zouden niet meedoen aan de georganiseerde loop van Erben Wennemars uit piëteit voor de getroffen New Yorkers, een aantal vd lopers heeft nog vrijwilligerswerk gedaan en Joke kwam op het idee om de kleding die meegenomen was voor de start om deze te verzamelen en af te staan aan de getroffenen.

Het loopje was uitgezet en uitgelegd daarbij de instructies van Wim,

 

 

Iedereen had er wel begrip voor dat het niet doorging, we zouden door wijken moeten lopen waar nog lichamen geborgen werden, er moest stroom en water geregeld worden voor de lopers waar de bewoners zelf geen dak boven hun hoofd of stroom laat staan water hadden. De crisis was behoorlijk in NY, we zagen bij de benzinestations rijen en rijen auto’s staan die onder toezicht van de politie mochten tanken, de even nummerborden op de even dagen en andersom.

Er was een feestje georganiseerd in Manhattan op toproof van een hotel, dit was al in Nederland georganiseerd dus dat ging gewoon door, de eerste 2 uur voor de kikalopers en daarna mochten de andere Hollanders erbij, tot die tijd was alle drank gratis, je begrijpt hem al …. Michel en ik grepen onze kansen, na een tijdje gek doen op de dansvloer was het tijd om weer huiswaarts te keren, keurig weer in de bus naar ons eigen hotel.

Nog een ochtendje even shoppen voor onze dochters ( moesten allemaal UGGS hebben ) hierna middags weer naar de luchthaven om weer weder te keren in het mooie Nederland.

Al met al was het leuk maar ook een teleurstelling, voor de veel loper zoals ik is het even vallen en weer opstaan, kan nog genoeg lopen en er staan weer genoeg marathons en ultra’s op het programma.

 

 

 

 

voor filmpjes even aanklikken en ze spelen af de advertentie kunt u gewoon bij het kruisje wegklikken, voor orginele foto's even mailen naar mij en dan stuur ik ze op

Veel loopplezier 

Gr Ton

 

Vandaag de duintrail gelopen in Schoorl, deze stond al lang in de agenda, zodra de inschrijving open is moet je je aanmelden want zo’n mooie loop is zo vol.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 24 juli de Veluwezoomtrail las ik op de website van Jan strijker 27 km en 52 km, die 27 leek mij wel wat omdat ik de week er voor de Slachte marathon zou lopen dus was dit een mooie afstand om er nog achter aan te doen, ik  probeerde ik me in te schrijven voor de 27 dat ging dus niet vol!!  Ik was tegelijkertijd aan het twitteren meen ik dat ik Gerard zijn tweets over de Veluwezoom voorbij zag komen, hij is vol zij ik, de 52 is nog wel open twitterde Gerard, die ga ik lopen, ja maar ik loop de slachte zei ik, Gerard ik ook twitterde hij, kan dat wel ?? wel ja gewoon rustig aan niet te gek doen voetje voor voetje dan komen we er wel. Dus ingeschreven, we konden wisten we op een bepaald punt afslaan om alsnog de 27 uit te lopen.

De slachte had ik gelopen niet geheel volgens mijn verwachting want had kramp in m’n kuiten, liet me door iedereen adviseren en pik daar het beste voor mij dan uit, zo had ik compressiekousen aangeschaft en een supplement in de vorm van magnesium aangeschaft, de kousen waren in de training gelijk aangetrokken en dat liep eigenlijk heerlijk, dus die gingen zeker mee naar Rhenen.

Voorbereiding: volgens Jolanda Linschooten moeten  deze tot in de details uitgewerkt zijn, dan alleen dan kan je het beste uit jezelf halen, met die gedachte had ik me toch wel een beetje voorbereid, meestal train ik gewoon lekker door, lekker hardloopforensen en knallen op de baan. Dus alleen maar dinsdag een ½ training afgewerkt op de baan en donderdag even in het bos lopen met Joop van Engelen, die had een heuvelparcours in zijn gedachten en hij zou ons droog thuis brengen J we kwamen dus drijfnat en Joop had de hoogste heuvels die er in schoorl te vinden zijn uitgezocht die er te vinden zijn, deze training was dus met 250 stijgende meters en slagregens.

De spulletjes zaterdagavond klaar gelegd broodjes gesmeerd en zou onderweg lunchen, koffie thee mee en niet te vergeten de bietensap, 154 km rijden en rustig op de weg kan rustig tijdig en relaxed beetje drinken en eten voor de wedstrijd.

In Rhenen aangekomen de auto geparkeerd en loop naar het bezoekerscentrum en zie daar de tenten en de start al staan, er naar toelopend kom ik het eerste bekende gezicht tegen, het is Marek Vis tegen,  deze snelle man wil lekker knallen op deze loop, niet wetende wat hem nog te wachten staat maar dit later, we kletsen wat en ga mijn startnummer ophalen, kom ondertussen Paula IJzerman nog tegen, zij heeft een probleem dat ze haar chip niet kan bevestigen, ze is een Barfootrunnster dus is dit moeilijk veteren, ik heb de oplossing voor haar, in mijn salomons die ook geen losse veter heeft is dit ook een probleem maar een ti-rib bied uitkomst zo ook voor Paula.

Ik zie al snel Gerard, gelijk foto maken met zijn nieuwe camera , altijd leuk voor later, we kletsen nog wat iets later sluit Inge Ina bij ons aan, had ze nooit eerder ontmoet en is dan altijd leuk om mensen waar je mee twittert dan live te zien.

 

 

Op de 18 km is de verversingspost, kom Ina tegen, gaat het zegt ze, nou ik weet het niet zeg ik vertwijfeld, voelt niet 100% Gerard zegt je moet niet voor mij lopen gewoon je eigen ding doen.

 

Ja  het lange duurlopen zitten tussen je oren, lopen doe je met verstand geen discussies met je zelf aangaan over vermoeidheid geen medelijden maar wel met verstand niet stuklopen even wandelen voor je gelletje en wat drinken soms even op adem komen of een foto maken. Ik loop lekker verder met Gerard naar de lus toe die we moeten maken , we soppen en stampen door de modderpaadjes heen, het doet ons denken aan de trail in Gulpen waar ook zo alles lekker in de modder ging, Gerard heeft in het begin veel foto’s gemaakt nu is het even minder, het is toch zwaar zo rond de 30 km, het waait best maar soms lopen we in de luwte van het bos. We lopen in een groepje, op een gegeven moment moeten we alert zijn gelukkig is Gerard scherp,  hier afslaan!!! We zien wel lopers voor ons maar dat zijn lopers die nog het lusje moeten doen, wij zijn al klaar met de lus dus weer richting het tunneltje onder de snelweg door. We lopen gestaag verder in ons tempo, groepje valt uiteen we halen weer een barefoot runner in, het is die jongen die ik ook in Egmond tegen kwam, samen zagen we toen Ron Teunisse langs de kant en riepen toen beide zijn naam, zodoende kennen wij elkaar, gaat ie goed? Ja lacht hij ik ga lekker, we halen hem in. Het stuk wat toen makkelijk heen liep gaat nu zwaar, wind tegen, we draaien het bos weer in dat was ook zo’n lekker stuk, ja naar beneden maar omhoog valt hij me zwaar, bijna boven moet ik even wandelen, het gaat gewoon ff niet, doorlopen Ton!!! roept Gerard, ik herpak me weer en dribbel weer verder, hij is een 100 meter voor me gaan lopen,  boven op de heuvel gaat het weer en zie nog steeds Gerard in mijn gezichtsveld, we zijn bijna weer bij het 38 km punt waar de verzorgingspost is.

 

We krijgen een alcohol vrij biertje en die giet ik in 1 x naar binnen wat is dit lekker, benen doen geen pijn meer, geen krampen, blij met m’n tijd van 5:34. Zie Marek staan en vraag naar zijn tijd, hij zegt 5:22, ik denk hé hoe kan dit nu, hij zou zo rond de 4:30 gaan lopen. Alert lopen!! Hij had een afslag gemist en 10 andere schapen met hem, hij liep op 15^e positie op kop van een groepje, een afslag gemist en daardoor 4 km te ver gelopen, hij baalde hier zo van dat hij maar op een rustiger tempo terug is gelopen, we lachen er een beetje om en uiteindelijk hij heeft toch een mooie tocht gehad.

Weer een belevenis weer een avontuur, weer een verhaal, en het kan, de ene week een marathon en 7 dagen erna een ultra, heb me beter voorbereid en weet dat het nog beter kan, je moet goed trainen om uit je pijn uit te stellen en om meer te genieten van je loop, want hier gaat het om, heb heel veel gehad aan de woorden van Jolanda Linschooten, zij is een beetje m’n geestelijke mentor geworden, en lopen doe je met je kop en een goede voorbereiding.

Speciale dank aan Gerard Bartelsman die mij motiveerde om lekker bij elkaar te blijven lopen en op mij wachtte bij de verversingspost en aan de wijze woorden van Jolanda die mij geestelijk motiveerde en mij leerde om op de kleine dingen te letten want alles moet kloppen.

Ook Mudsweattrails en Jan Strijker die deze mooie trail mogelijk maakten.

Groet,

 

 

16 juni is de dag waarop de slachte marathon gelopen wordt, het idee dat ik hem zou lopen was vorig jaar al geboren naar aanleiding van het idee van mijn loopvrienden welke marathon we nu eens weer zouden willen lopen, we kijken altijd of we een leuke of interessante marathon zien en daar gaan we dan voor trainen.

De slachte viel bij iedereen wel gelijk goed en kwam gelijk mooi uit want onze partners die wandelen en de slachte kon ook gewandeld worden.

We trainen meestal een maand of 2 a 3 van te voren, we weten als geen ander dat dit stap voor stap opgebouwd moet worden, mijn maatje Ruud had tussen door nog een wandelmarathon op Ter Schelling dus die moest eerst afgerond worden.

We hebben heerlijke en mooie trainingsuren samen op de zaterdagen gedeeld, we trainden met z’n drieën Ineke Ruud en ondergetekende, in werkelijk alle weersomstandigheden hebben we dit gedaan, regen wind zon niets is ons bespaard gebleven, op de donderdag avond kleine loopjes en hierbij sloten Johan en Martin aan en een ieder die mee wou gaan ging ook maar lekker gezellig mee, Ruud bepaalde de route dus daar was geen discussie over, lekker makkelijk.

In Tzummarum  hadden we ruim van te voren gereserveerd in een pension vlak bij het punt waarbij we opgehaald zouden worden voor de bus die naar de startplaats Raerd zou gaan. Eerst s ’avonds in Franeker gezamenlijk een pasta maaltijd gegeten en vroeg naar bed, immers om 04:00 ontbijt en om 0:5:00 de bus in.

Ik sliep goed, lekker hard bed en met de wind om de boerderij en wat onweer kan ik wel goed de slaap vatten, m’n iphone wekker riep mij wakker en hup het bed uit voor een licht ontbijtje, de maatjes waren ook op tijd, loopkleren aan alles even dubbelchecken of je alles hebt en op de fiets naar de sporthal, daar aangekomen was het al bedrijvig, de bus in en dan is het gelijk Héé TON!!! Het is Ruben (van rubenrent) ik volg mijn maatjes in de bus naar een plekje en plof neer naast een boom van een kerel we praten wat en ik denk verrek ik ken die reus, Ja hoor het is Henk Geilen, ik ken hem van de Dutch Coast trail die ik heb gelopen, een sympathieke Limburgse reus, mooie kerel.

We komen in Raerd aan en het regent zacht dat verandert snel in een lekker buitje, heb geen regen spullen bij me, kan me wel voor me kop slaan, denk aan alles behalve daar aan. In Raerd kom ik meer loopvogels tegen Cock van der Qualm (Kop Koffie COCK) deze loper loopt zowat de hele marathon te fotograferen, als je hem zonder camera tegenkomt dan herken je hem niet J.

Zoek nog naar anderen die er ook zouden zijn maar het is te vol en te druk en probeer m’n loopmaatjes in de gaten te houden, hoewel we allemaal in andere tempo’s lopen is het altijd leuk om samen te starten en de eerste km gezamenlijk af te leggen en dan verspreid de groep toch wel, op ééntje na, dat is Ruud, ik loop met hem vaak dezelfde tempo’s en we hebben dezelfde paslengte waardoor we samen gemakkelijk lopen en we horen het ook hoe we lopen, loop al jaren met Ruud en we kunnen het goed vinden met elkaar, soms praten we veel soms gaan er eindeloze km voorbij waarbij we niets zeggen maar dat het verschrikkelijk goed voelt.

We moeten nog een kwartier langer dan gepland wachten voordat het startschot valt, heb ondertussen koude voeten gekregen, weet dat het niet erg is want die loop je zo weer warm, toch vervelend want het is fris aan de start, uiteindelijk een bescheiden plof en we gaan, we worden uitgeleid door een aantal artiesten langs de kant een beetje surrealistisch beeld maar wel heel mooi en leuk. We lopen gelijk de weg op want het fietspad is geschraapt en loopt niet lekker, de wind schuin in de rug en soms op zij, de eerste km gaat altijd te hard en lopen we dus in 5:15, langzamer zeg ik tegen Ruud, Ineke die nu nog met ons meeloopt is het daar van harte mee eens, dus langzamer, dat gaat niet zo makkelijk want de volgende in 5:20 en we wilden zo rond de 5:30 lopen, we lopen zo lekker dat het tempo toch zo rond de 5:20 blijft, Ineke is wijs en laat ons gaan.

Het eerste stuk dijk dient zich aan, het is een sompig stukje en we moeten nog al wat plasjes ontwijken, toch loopt dit voor mij lekker, ben het gewend dus lopen maar, toch dienen de eerste kleipaadjes zich aan,  hier en daar glibberen en gleien, heb voor de marathon m’n schoenen iets losser geveterd omdat de voeten op het eind toch iets uitzetten, dit had ik achteraf beter niet kunnen doen.

 

ik ben verrast en veer helemaal weer op en zwaai naar ze en ga weer verder, wat is dat toch leuk als er zomaar spontaan iemand staat die speciaal voor Ruben en mij komt, ik waardeer dit ten zeerste, het doet me goed. We gaan zo verder en komen op het 25 km punt en zeg tegen Ruud dat we rustiger aan moeten doen en gewoon onze gelletje moeten nemen en dan wat water en weer verder moeten lopen, dat is goed, we doen dit en verliezen niet veel tijd hiermee, tot een paar km verder Ruud aangeeft dat hij naar het toilet moet voor een grote boodschap, loop jij maar verder zegt hij, zou eigenlijk willen dat we samen naar de 35 zouden lopen en dan verder kijken wie er nog goed in zou zitten, maar goed hij d’r af.

 

 

Over de finish zie ik dat vlak na mij Ineke is gefinisht in 3:56 knap hoor want in de trainingen ging het niet zo soepel, ik spreek nog wat bekenden drink wat en zwerf wat op het terrein, zie niemand meer en ga dus richting bus, zit ik weer bij Mo Indrissi in de bus, we kletsen wat over de marathon over de kleipaadjes en we zijn weer in Tzummarum, ik stap op het fietsie en rij terug naar de boerderij, ga lekker douchen en even op bed liggen.

Na een uurtje komen de anderen binnen zij hebben wel iedereen gezien en hebben nog gezellig nagezeten, we hebben nog lekker gezellig met z’n drietjes in de zon nagebabbeld en toen was het wachten op de wandelaars, ook zij hebben een pracht prestatie geleverd, ik heb wel een paar keer meegewandeld maar kreeg er toch zware benen van en weetje ze doen er nog 2 ½ keer langer over dan wij hardlopers, nee dit is nog niks voor mij.

De maandag is ook vrij genomen, ga in de middag lekker loslopen s ‘avonds komt de masseur langs lekker de beentjes losmaken en dinsdag weer de eerste training bij AV Hylas en dan maar gewoon weer lekker doorlopen en genieten.

Groet Ton en mogelijk tot ziens bij de volgende loop